Stefan Zweig'in dört hikayeden oluşan bir kitabıdır.
Kitaba ismini veren ise Mürebbiye hikayesidir. Kitapta en beğendiğim hikaye ise Mürebbiye oldu. Diğer üç hikayeye nazaran bu hikaye beni içine çeken, olay örgüsünü merak içinde takip ettiğim ve karakterlerin hislerini içimde hissettiğim bir öyküydü benim için. Kalan üç hikayede ise okurken odaklanmakta zorlandım ve bir türlü bu üç hikayenin içine girdiğimi hissedemedim.