8/10
·86 syf.··
2025 12. kitabı
Altı kısa hikaye var ve olaylar uzatmadan, hızlı bir şekilde anlatılıyor. İncil’in ayetlerine atıf var. Her hikayede bir mesaj var; 1. Sevgi ve merhametle yaşa. 2. Küçük sorunları büyümeden çöz. 3. Kötülüklere kötülükle karşılık verme. 4. Çocuklar gibi barışın. 5. Hep fazlasını istemek aç gözlüktür, istenen toprak dahi olsa. 6. Mal çokluğu sıkıntıdır, minimal yaşam mutluluktur. Marcus Aurelius'un Kendime Düşünceler kitabında olduğu gibi, bu kitap da; yazıldığı çağa göre muhteşem, günümüzde ise bilindik. Kitaptan bana kalanlar; -İnsan ana, babasız yaşar, tanrısız yaşayamaz. -Tanrı da bana şöyle dedi: Git kadının ruhunu al, sonra da şu üç kelamımı öğren: insanda ne var? İnsana ne verilmemiştir? İnsan neyle yaşar? Bunları öğrenince yine göğe döneceksin. Deminkinin yüzünde ölüm vardı, oysa şimdiki capcanlıydı ve tanrı seçilebiliyordu bu yüzden. Yanıma yaklaştı, beni giydirip evine götürdü. Eve vardığımızda bizi karşılamaya bir kadın çıktı ve konuşmaya başladı. Kadın adamdan daha korkunçtu, ağzından ölüm havası esiyordu ve bu koku nefesimi kesiyordu. Beni kovmak, soğuğa atmak istiyordu, bense kovulursam öleceğimi biliyordum. Sonra kocası ona Tanrı’yı hatırlattı ve kadında birden değişiverdi. Yemek verirken bana baktı, ben de ona, artık ölüm yoktu kadında, capcanlı görünüyordu ve ben de onda Tanrı’yı tanıdım. O anda tanrının ilk kelamını hatırladım: insanda ne var öğren? İnsanda sevgi olduğunu anlamıştım. İnsana neye ihtiyacı olduğunu bilme yetisi verilmemişti. O anne çocuklarının yaşaması için niye ihtiyaçları olduğunu bilmiyordu. Zengin adamın da haberi yoktu niye ihtiyacı olduğundan. Hiçbir insan akşama çizmeye mi, yoksa ölü terliğine mi ihtiyacı olacağını bilemez. İnsanlar sadece kendi hayatları için kaygılandıkları, kendilerini kolladıkları için yaşar sanırdım, oysa onları yaşatan tek şey sevgiymiş. Seven insan tanrının, tanrı da onun içindedir, çünkü tanrı sevgidir. -Biri sana kötü bir şey mi söyledi, aldırmayacak doğrusunu göstereceksin. -Kıvılcımımız söndürmeyen ateşi zapt edemezdi. Birisi ona kötülük ederse intikam almaya değil, arayı düzeltmeye çalışıyordu, biri ona küfrederse aynı şekilde karşılık vermiyor, karşısındakine küfür etmemeyi öğretmeye çalışıyordu. -İnsan öldürmek kolay, ama kan ruhuna da sıçrar. İnsan öldürenin ruhu kanar. Kötü bir insanı öldürünce kötülüğü de yok ettiğini sanırsın, sonra bir bakarsın ki yok ettiğini sandığın kötülükten daha beteri senin içinde büyüyor. -İyisi mi karıma sor. Kadın olduğundan yüreğinde ne varsa diline vurur. Her şeyi anlatır sana.
İnsan Neyle Yaşar?Lev Tolstoy · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2024234,5bin okunma
·
52 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.