Her şeyi tek başına sırtlamak, insana olgunluk da verir, yorgunluk da… Dışarıdan güçlü görünürsün ama bazen o gücün altında ezilen bir çocuk kalır içinde. Kimseye yük olmamaya çalışırken, herkesi omzuna yük etmişsindir.
Sığınacak bir omuzun olmayışı seni sağlam yapmış gibi görünür ama içten içe eksiltmiştir. Bu yüzden insan, hayatın karşısında ne kadar ayakta kalırsa kalsın; içinde tamamlanmamış bir yan varsa, o eksiklik büyür sessizce. Bazen büyümek, sadece dışarıdan bakınca olur. İçimizdeyse bir çocuk, hâlâ sarılacak bir sıcaklık bekliyordur.
İşte bu yüzden acılar da dualar gibidir: Sessiz, ama derin. Kimse bilmez. Ama Allah bilir. Ve yalnız kalmış bir kalbi, yalnız O teselli eder.
.
.
youtube.com/shorts/bcM6BADg...
·
49 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.