Kıtabın sonunun güzel bitmesini, aile bağlarının insanı hayatta ve bir arada tutan yapısını anlatmasını; kardeşlik-akrabalık-evlilik ilişkilerini güzel bir şekilde işlemesini, yazarın mizahi anlatımı olmasını çok sevdim ve beğendim. Mizah yer yer güldürdü ve bu çok hoşuma gitti. Bunun yanında ana karakterin depresif duygulanımı benim de duygu durumumu etkilediği için ara ara içimi kararttı. Aslında bu durum yazarın işinde ne kadar iyi olduğunu gösteriyor tabi.
Fakat çevirinin çok çok kötü olduğunu söylemeden geçemeyeceğim. Gercekten çevirinin kötü oluşu kitabi okurken yordu ve sinirlendirdi.
Çeviri iyi olsaydı okuması çok çok daha keyifli olacak bir kitaptı.