Küçük Prens ( derslerde öğrencilerin de okumasını istediğim için ) hariç 2. kere okuduğum hiçbir kitap olmadı. bitirdiğim bir kitabı yeniden okumayı düşünmemiştim bile. Ancak sevgili Bahar Eriş bu kitabı ikinci kere okumamızı önermiş. O önermişse vardır bir bildiği diyerek bi daha okudum. Ve iyi ki okudum.
Açıkça yazmak gerekirse, ilk okumam da kitaptan sıkıldığımı söyleyebilirim. Ta ki olay örgüsü çözülmeye başlayana kadar. Sonrasında aktı gitti... Ve bir kez daha okursam kitapta çizilmedik satır kalmayacak sanırım. :)) Sade, anlaşılır bir dilin yanı sıra, kurgu çok sıradan geliyor ilk etapta. Lakin kitaba dahil olduğumda sıradan diye nitelendirdiğimiz hayatların toplumun aynası olduğunu görebildim. Sosyal medyanın üzerimizde bıraktığı derin izlerden tutun da hayaller ve hayatlar ayrımına; geçmişimiz ve geleceğimiz arasında kuramadığımız köprüden tutun da bir öğretmenin küçük bir dokunuşuyla, bakışıyla değişen çocuk dünyasına kadar; ensestten tutun da anne-babaların varlığının, yokluğunun, var ama yok olmasının etkilerinin yetişkinliğimize yansımasına kadar, siyasetten tutun da ahlaki duruşumuza kadar ... Bir çok konuya değinmiş Sevgili Bahar Eriş.
Yanlışlarla örülü bir hayat bizimkisi. Birbirimizin yüzüne baka baka, gözlerimizin içinde kaybola kaybola, bile bile yalanlarla örüyoruz hayatlarımızı. Bilerek yapıyoruz. İsteyerek yapıyoruz. Ve en acısı , inanarak yapıyoruz. Ve kendi hazin sonumuzun tuğlalarını örüyoruz...
·
208 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.