“Kırılmadım sandıklarım dökülüyor içimden…”
İnsanın içi bir yükle dolduğunda, susmak çoğu zaman en güçlü savunmadır. Kimseye belli etmeden geçer kırgınlıklar, öfkeler, yorgunluklar... Her şey içerde birikir. Ama kalp, sonsuza kadar taşıyamaz. Sonra bir an gelir, ufacık bir şey dokunur sana. O küçücük olay, içindeki yorgun dağları yıkar bir anda. Kimse anlamaz çünkü kimse içini görmemiştir. Ama sen bilirsin… Çünkü artık hiçbir şeye tahammülün kalmamıştır. İçinden taşan, aslında yıllardır biriktirdiğindir. Ve o an da hatırlarsın ki, her şeye şahit olan bir Rabbin var. Sen anlatmasan da bilen, sustuğun her anı gören, içine attıklarınla seni unutmayan bir Allah… O yüzden yorulsan da yalnız değilsin. O senin sabrını da taşmalarını da bilir. Ve belki de seni en iyi, senin bile sustuğun yerden anlar. . youtube.com/shorts/HAWu2gAG...
·
66 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.