Yine Bir King Şaheseri1000Kitap
Squid Game'i 80'lerin pisliği, Black Mirror'ın kasveti ve Açlık Oyunları'nın "zengin vs. fakir" öfkesiyle karıştırın – işte size Azrail Koşuyor (The Running Man). Hikâye basit ama sert: Parasız pulsuz bir baba olan Ben Richards, hasta çocuğunu kurtarmak için ölümcül bir TV yarışmasına katılır. Yarışmacılar para için avlanır, izleyicilerse onları ihbar ederek para kazanır. Acımasız, ama asıl çarpıcı yanı ne kadar gerçek hissettirmesi.
King/Bachman'ın inşa ettiği dünya acayip pis. Hava o kadar kirli ki akciğer kanseri patlamış ("2015'ten beri %700 artış"), ama temiz filtreye sadece zenginler erişebiliyor ("General Atomics filtreleri işe yarıyor, ama alabilirsen tabii"). Geri kalan herkese "kapa çeneni ve zehri solu" deniyor. Kitaplar mı? Parası olmayanlar için yasak (kütüphane kartı 5 bin dolar!). Hükümet, sıradan insanları fakir, hasta ya da çaresiz olmakla suçluyor – tanıdık geldi mi?
Bu "yarışma programı", katmerli bir reality şov gibi sadece bir dikkat dağıtma aracı. Peki haberler? Sadece sahte değil – insanları birbirinden uzaklaştırmak için silah gibi kullanılıyor. Richards'ı bir kötü adam, dolandırıcı ya da katil olarak gösteriyorlar ki kimse "Bu program neden var?" veya "Neden kanser yapan havayı soluyoruz?" diye sormasın. Onun yerine herkes kırıntılar için kavga ederken, elitler gülüyor. "Pek de sportmence bir davranış sayılmaz" repliği karanlık bir komedi çünkü burada hiçbir şey adil değil. Her şey, insanların bölünmüş ve sessizce ölmesi için kurgulanmış.
Neden 10 yıldız verdim: Hızlı, öfkeli ve hiçbir şeyi toz pembe kaplamıyor. Sonu gerçekçi, açgözlü sistemlere duyulan öfke bugün düşündürücü derecede tanıdık. Ezilenin sadece kükremekle kalmayıp ısırdığı hikâyeler seviyorsanız, tam size göre. Sadece güneş ışığı beklemeyin – daha çok midenize inen bir yumruk gibi, hem de en iyi şekilde.
·
47 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.