Keşke kelimesi ütopik olana duyulan arzu gibi gelir bana üzülmemek ya da acı çekmemek için bu kelimeyi zikrederiz. Fakat hamuru nisyan ile yoğrulan insan şunu unutur. Şimdiye kadar ne olduysa bizi bu hale o getirdi. Belki daha iyi olabilirdi ama olmaması da muhtemel. O yüzden kimsenin belki de değer vermediği dünyada kendine değer vermeli insan. İyi ki geldin ve bana neler öğrettin. İncinmek mi o benim zırhlarımdan arındığım içindir...