"Bu Filistinli gencin Morgun önünde Şehit Annesine seslenişi sızlatmıyorsa yüreğini, okuma ona yazdığım Şiiri..
Beton duvarlar bile ürperdi o sesle,
Gök bulutlandı, kuşlar sustu,
Çünkü bir evlat,
Hayatının en kutsal adını
Son kez haykırıyordu:
Anne!
Bu çığlık, bir isyan değildi sadece,
Bu çığlık,
Rahminde taşındığı kadere bir ağıttı.
Morgun kapısı önünde yükselen o ses,
Sadece orada değil,
Tüm mazlum coğrafyalarda yankılandı.
“Anne!” dedi.
Ama bu defa sesi cevap bulmadı.
Sesini doğuran nefes, artık dönmeyecekti.
Toprak susmuştu.
Ama o çığlık, göğü delip geçiyordu.
"Anne!"
Her hecesinde bir kurşun vardı,
Her harfinde bir işgal,
Her titreyişinde
Filistin'in parçalanmış kalbi…
Ama yine de ayaktaydı,
Çünkü yıkılmak kolaydı,
Ama yaratıcıdan aldığı dayanma gücüyle tutunuyordu toprağa.
O genç,
Gözleri yaş içinde,
Avuçları dua içinde,
Çığlık çığlığa haykırıyordu:
"Anne!"
Ve o an dünya sustu.
Çünkü böyle bir çığlığın karşısında
Söz tükenir,
Sadece kalpler konuşur.
··
647 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.