DARAĞACI
“Bir insanın annesi kaç yaşındayken vefat ederse etsin, o çocuk o gün kozadan çıkmışçasına dünyaya yabancı, ürkek, çaresiz ve kimsesiz oluyor.”
“Aslında sadece annesi ölenler öksüz olmuyor. Ne anlam yüklerseniz yükleyin, hayatımızdan kim eksilse öksüz kalıyoruz. Dallarımız kırılıyor. Ama rüzgar ile asıl mücadele eden köklerimiz ya hani. Ölmüyoruz. Yeniden bahar dallarına hazırlanıyoruz."
Eseri okumaya başladığınız andan itibaren ilk sayfalarda okuyucuyu üffpp diye içine çekiyor bu güzel eser. Hele ki Süreyya’nın o iç sesi yok mu beni çok güldürdü. Betimlemeler ise o kadar özenle yazılmış ki eseri okumaya doyamıyorsunuz. Zaten Asalet hanımın tüm eserlerini okumaya doyamadım ve bitmesin diye yavaş yavaş sindirerek okudum. Kalemi tek kelime ile muhteşem. Yazarımızın eserleri sadece kütüphanemde değil yüreğimin en güzel yerinde. Bu eserin etkisinde o kadar kaldım ki, kitaptan aldığım notları yazarken ve yorumu hazırlarken bile yüreğim sızladı, gözlerim dolu dolu oldu. Ahh be mahir Mezitli sen neler yaşamışsın o çocuk yüreğin ile... yıllar geçse de, koca adam olsa da o çocuk yüreğinin hep aynı kalması, annesi ile imtihanı bana bile çok ağır geldi. Göz yaşlarımı tutamadım, paramparça oldum yaşananların ardından. Afra Behice Mezitli’ye de hayran kaldım. Süreyya ilk başlarda onu ne kadar garipsediyse de ben sanki onun karşısındaymış gibi imrenerek izledim kendisini.
#asaletsalgınoğlu #darağacı #okudumbitti #yorum
·
60 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.