Ben ne okudum?Alıntı
İlk defa bir kitabı okurken aynı anda “niye okuyorum ki” ve “iyi ki okuyorum” dedim. Hatta buraya yazacağım incelemeyi nasıl şekillendireceğimi de okurken düşündüm kara kara :) Sanırım yine okurken içimde oluşan bu iki zıt düşünceye neden kapıldığımı açıklamak en doğrusu olacak.
Yazar Olga Ravn 
Olga Ravn Personel kitabıyla biz okuyuculara farklı bir okuma deneyimi sunuyor. Birbirinden bağımsız tanıkların ifadelerinin ard arda sıralandığı ve özellikle ilk sayfalarda “ne anlatıyorlar?” , “kim bunlar?” demekten kurguya girmekte zorlandım. Klasik bir roman kurgusunda olmaması değil sorun, bize sunulan duyusal deneyimlerin zihinde tasviri zaman alıyor.
Tanıklar altıbin adlı bir uzay gemisinde çalışan insan ve insansılardan oluşuyor. Kitabın adı “Personel” 
Personel de aslında bu geminin mürettebatını kastediyor ama İngilizcesi “Employees” olan kitabın Türkçe’ye çevirisinin “İşçiler” ya da “Çalışan” olması anlamı destekleyebilirdi.
Posthumanist ve Postapokaliptik bir çizgideki kitap, iki farklı türdeki (insan ve insansılar) çalışanların birlikte yaşamı üzerinden “insanlık deneyimi”, “iş yaşamı”, “etik”, “ölüm”, “yaşam” gibi konuları irdeliyor.
Gemide bulunan bir odaya yerleştirilen her tanık tarafından farklı adlandırılan nesneler ve kokuların çalışanların gemi yaşamına etkisi çok farklı bir bakış açısı.
Biz okurlar yaşamımızda var olan, deneyimlediğimiz “şey”lerin kaleme alınmasını severiz ama Olga Ravn uzay gemisinin bir odasına koyduğu ve aslında gerçek hayatta da Lea Guldditte Hestelund @leaguldditte adlı sanatçının eserlerinden ilham alan nesneler sayesinde bize alışılmadık bir duyusal deneyim sunuyor.
Bu kitabı “iyi ki okumuşum” dedim her türlü belirsizliğe rağmen; özellikle yazarın ilham aldığı sanatçıyla bu kitap vesilesiyle bir dostluk ve işbirliği ilerlettiklerini, birbirlerini beslediklerini öğrenmek çok umut verici oldu benim için.
Buraya kadar okuduysan bence bu kitaba da bir şans tanıyabilirsin. Bana da fikrini mutlaka söyle!
Olga Ravn Personel kitabıyla biz okuyuculara farklı bir okuma deneyimi sunuyor. Birbirinden bağımsız tanıkların ifadelerinin ard arda sıralandığı ve özellikle ilk sayfalarda “ne anlatıyorlar?” , “kim bunlar?” demekten kurguya girmekte zorlandım. Klasik bir roman kurgusunda olmaması değil sorun, bize sunulan duyusal deneyimlerin zihinde tasviri zaman alıyor.
Tanıklar altıbin adlı bir uzay gemisinde çalışan insan ve insansılardan oluşuyor. Kitabın adı “Personel” Personel de aslında bu geminin mürettebatını kastediyor ama İngilizcesi “Employees” olan kitabın Türkçe’ye çevirisinin “İşçiler” ya da “Çalışan” olması anlamı destekleyebilirdi.
Posthumanist ve Postapokaliptik bir çizgideki kitap, iki farklı türdeki (insan ve insansılar) çalışanların birlikte yaşamı üzerinden “insanlık deneyimi”, “iş yaşamı”, “etik”, “ölüm”, “yaşam” gibi konuları irdeliyor.
Gemide bulunan bir odaya yerleştirilen her tanık tarafından farklı adlandırılan nesneler ve kokuların çalışanların gemi yaşamına etkisi çok farklı bir bakış açısı.
Biz okurlar yaşamımızda var olan, deneyimlediğimiz “şey”lerin kaleme alınmasını severiz ama Olga Ravn uzay gemisinin bir odasına koyduğu ve aslında gerçek hayatta da Lea Guldditte Hestelund @leaguldditte adlı sanatçının eserlerinden ilham alan nesneler sayesinde bize alışılmadık bir duyusal deneyim sunuyor.
Bu kitabı “iyi ki okumuşum” dedim her türlü belirsizliğe rağmen; özellikle yazarın ilham aldığı sanatçıyla bu kitap vesilesiyle bir dostluk ve işbirliği ilerlettiklerini, birbirlerini beslediklerini öğrenmek çok umut verici oldu benim için.
Buraya kadar okuduysan bence bu kitaba da bir şans tanıyabilirsin. Bana da fikrini mutlaka söyle!·
66 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.