Chibineko Mutfağı gerçekten kalbe dokunan, yumuşacık bir anlatıya sahip…
Bir tabak yemek… ve bir vedanın son cümlesi.
Kotoko, abisini bir trafik kazasında kaybetmiş genç bir kadın. Kendi hayatı kurtulsun diye kendini feda eden bir abinin ardından kalan derin suçluluk duygusu, eksiklik ve hiç dinmeyen bir özlem.
İşte bu ağır duyguların hepsi, Chibineko adlı küçücük ama bambaşka bir mutfakta pişiyor.
Burası aslında bir restoran — ama yalnızca karın doyurmuyor; kalbinizin boşluğuna ses oluyor.
Kotoko’nun hikâyesi tam da burada, kalbinin en kırık yerinden başlıyor.
Her bölümde bir tarif var; ama sadece yemeklerin değil, affetmenin, yas tutmanın, kabullenmenin, devam edebilmenin tarifleri bunlar.
Ve belki de en çok: “Keşke” diyebildiğimiz anların, bir yemeğin buğusuyla ete kemiğe büründüğü bir roman bu…
Japon yazar Yuta Takahashi’nin yazdığı bu içli hikâyeyi, Türkçeye Serhat Temel çevirmiş. Dilindeki sadelik ve duygu geçişleri de en az anlatısı kadar güçlü.
Kaybettiğiniz biriyle bir tabakta yeniden buluşabilseydiniz…
Ne söylerdiniz?
Kedili Minik Not: Chibineko, minik kedi demekmiş Japonca’da ve bu tatlı mutfakta da bu “Minik” baş rolde.
#alıntılarım
“Başkası için gülebilmek… Belki de bizi insan yapan şey buydu.”
“Seninle birlikte olursam ömrümün sonuna kadar güleceğimi biliyorum.”
“Kim giderse gitsin, dünya dönmeye devam ediyor; zaman durmak bilmiyordu.”
#aysegulvekitaplar
#ChibinekoMutfağı #YutaTakahashi #SerhatTemel
#KalbeDokunanTatlar #Yas #Anılar #KitapTavsiyesi
#tavsiyekitap
@athicabooks 🩵
·
138 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.