Ben bu kitabı baştan sona, hiç bir gece aksatmadan okudum,
Önsözün sahibi Orhan Pamuk'a göre bu bir ruh hastalığı belirtisi imiş, olabilir, olsun.
Ayrıca kitabı bu şekilde baştan sona sıralı bir şekilde okuyup bitirenin 3 gün sonra öleceğine dair bir batıl inancı da var, benim bu şekilde bitirmenin üzerinde 12 saat falan olmuştur daha, inşallah süre bitince ölmem
Kitap dediğim de 2 cilt ve 16 kitaptan oluşan bir set aslında ama her ne ise ne..
Kitap başlangıçta okuyucu bir şoka sokarak başlıyor, bu okuyucunun, özellikle de ismini duymuş olmanın ötesinde pek de bir bilgi sahibi olmayan okuyucunun, kitap hakkında sahip olduğu yargının çok yanlış olmasıyla ilgili bir durum.
Ortalama bir vatandaşın bu toplama eserdeki masallardan duydukları, Alaaddin'in lambası, Sinbad'ın maceraları ve ali baba ve kırk haramiler üçlüsüdür. Biz bunların çoçuklar için uygun hale getirilmiş çizgi filmlerini biliyoruz sadece. Kitaptaki 'orjinal' versiyonları o kadar farklı ve garip ki..
İşte böyle çoçuklar için uygun içeriklerden oluştuğunu düşünerek okumaya başlanılan bu eser, açık seçik anlatımlarla dolu bir orgi sahnesiyle başlıyor, daha bu şoku atlatamadan okuması bile insanın sinirlerini bozan bir şiddet sahnesiyle devam ediyor. Okumaya devam ettikçe de bunların kitabın akışına uygun normal ifadeler olduğunu anlıyorsun artık.
Her şeyden önce, her gece koynuna farklı bir bakire alıp sabahına kızın kafasını kesen bir şah karakteri var, okumaya devam edebilmek için bunu olabilir bir şey olarak kabul edip, o evrene dalış yapman gerekiyor. Orası bu yaşadığımız yerden farklı evren..
Çünkü zamanı çok farklı bir zaman. Çoğunluğu Abbasi halifesi Harun Reşid dönemine denk gelse de, İslâm öncesi Arap halk hikayeleri de islamlaştırışıp içine eklenmiş ve de bu da çok belli ki, çok sonradan belki modern zamanlardan bu kitabın evrenine uyarlanmış hikayeler de kitabın içlerine sokuşturulmuş.
Her gece farklı bir bakireyle beraber olup katleden Şah efendiye bakire bulma sıkıntısı çekilince, vezirlerden birinin kızı olan Şehrazad bu bakire katliamını durduracak bir fikri olduğunu söyleyerek kendine öne atıyor ve gönüllü oluyor..
O fikir ise Şah'a hikaye anlatmak, sabah olunca kafasının kesilme vakti gelince hikayenin en heyecanlı yerinde duruyor ve yarın gece devam ederim diyor, ertesi gece ise yarım kaldığı hikayeyi bitirdikten sonra başka bir hikayeye başlıyor ve bu sefer onu yarım bırakıyor ve bir gün daha hayatta kalmış oluyor.. Böyle böyle 1001 gece süren bir hikaye anlatımı..
Kitabın bizimkinden çok farklı bir evrende geçtiğinden söz etmiştim, ve bu o kadar da güzel bir şey değil..
Asla ama asla kabul edemeyeceğimiz bazı konular var, aslında aklınıza gelebilecek bütün sapıklık çeşitlikleri mevcud, okurken utanabileceğiniz açık seçik ve detaylı cinsellik anlatımlarıyla beraber..
ve yine aslında tema olarak aklınıza gelebilecek her şey var, korku türünden, macerasına, aşk hikâyesinden dini hikayelere, komik hikayelerden depresif hikayelere kadar..
Ama illa da kategorize etmemiz gerekirse Fantastik teması bunu karşılayabilir..
Tam bir hikaye ansiklopedisi gibi..
Bonus olarak da bolca şiir de var..
Sonsöz olarak;
Arapça orjinalini okumasının bir tür edebi zevk verdiği söyleniyor,
Bu okuduğum çevirinin çevirisi olduğu halde bunu hissettirdi..
'zevkinin doruklarındaymış' , 'öfkesinin sınırındaymış' gibi ifadelerini ve her duruma mükkemmel uyan metaforlarını özleyeceğim. .
··
459 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.