KİMSENİN OLAN
Akşamın dostluğu insandan evla
Anlarsın bunu günün sonunda,
Işıklar yanınca kararan bir şey
Herkes gidince kimsenin olan.
Anlayan gözlerle baktın, anlamsız.
Sulardan başlarsın avunmak için,
Bilinen dünyanın bilinmez rengi
Uzaklar kadar kararsız kalbin.
Yurdunu kaybetmiş gibidir sesin
Bir sabah sahiden gitmek istersin.
Gurbette ararmış eskiler seni
Belki parklarda buluruz şimdi.
Sensiz de yerinde duran dağların
Kendinle beraber bir başınasın,
Büyürken bildiğin ne varsa değil
Bu yaşadığın.
·
164 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.