Kar Kuyusu: Başlangıç İçin Fena Değil
Eğer daha önce hiç okumadığım bir yazarı keşfetmeye karar verdiysem, genelde ilk ve son kitabını sipariş ederim. Önce son kitabını okur, etkileyici bulursam hemen ilk kitabına geçerim. Bu defa planım bozuldu çünkü önce Kar Kuyusu elime geçti.
Hükümenoğlu bu romanı 2005 yılında yazmış. Yazarın tarzını ve dünyasını ilginç buldum. Bir söyleşisinde “İlk kitaplarında yazarlar kendilerini anlatırlarmış. Ben bunu bildiğim için kendimi hatırlatacak hiçbir şey olmamasına çok özen gösterdim; ama yıllar sonra okuyunca gördüm ki sadece kendimi anlatmışım,” dediğini duymuştum. Kitabı okurken aklımda hep şu vardı: Acaba nerede kendini anlatıyor?
Sonra şunu fark ettim: İnsan her an değişiyor. Burada anlatılmış bir “kendi” varsa, o da 2000’lerin başında yaşamış herhangi bir “ben”dir artık. Kimse aynı kalmadığına göre, bu ipuçlarını saklamaya ya da çözmeye çalışmak da anlamsız geliyor bana.
Roman sürükleyiciydi, fakat gerilim unsurlarını biraz erken ele veriyor. Ortalarına gelmeden çoğu ipucu çözülüyor. Genelde bu, beni eserden uzaklaştırırdı ama bu sefer olmadı. Daha iyi olabilirdi, dedim ama “canı sağ olsun” demek daha yerinde.
Şimdi sırada son romanı Harika Bir Hayat var. Gelir gelmez okuyacağım. Ondan çok daha fazla etkilenmeyi umuyorum.
·
52 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.