Suç ve Ceza
Cinayet işlenirken resmen kanım dondu. Rodion, cinayet işlediğini kabul etmiyordu. Sadece deli nöbeti geçirmişti. En azından Rodion Raskolnikov öyle tanımlıyordu. Rodion’un cinayeti işledikten sonra içinde kopan fırtınalar, kimseye anlatamayışı daha çok canımı yaktı. Ama sonunda Sonya’ya anlattı. Cidden benim de içim rahatladı. Svidrigaylov’u sevmedim. Tam bir saplantılının teki. Dunya’ya takık. Ama sonu, kendi kafasına tetiği çekmekle bitti. Razumihin ile Duneçka sonunda iyi ki evlendi. Belki de en mutlu hayatlar, bazı zorluklara katlanarak ortaya çıkarlar… Sonya ile Rodion, Duneçka ile Razumihin… O kadar zorluğun üstünden geldiler ki… Hele Sonya’nın Raskolnikov için yaptığı fedakarlıklar… O satırları okurken gözlerim doldu. Belki başka birisi olsa, Sonya kadar anlayışlı olmayacaktı. Rodion’u her zaman suçlayacak, hiçbir zaman destek olmayacaktı. Sonya, Rodion için kendini fedâ etti. İşte gerçek aşk dedim içimden o satırları okurken! Farklı dine bile mensuplar. Sonya Hristiyan, Rodion Ateist. Ama buna rağmen sevmeye devam ediyorlar.
Son olarak, Suç ve Ceza’yı okuduktan sonra kendimizi bence şu soruyu sormalıyız;
Ben Rodion Raskolnikov’un yerinde olsam, ne yapardım?
Kendimi düşünüp adaleti hiçe sayarak suçumu itiraf etmez miydim,
Adaletli olup, suçumu bilerek ve sevdiklerimi de üzmeyerek suçumu itiraf eder miydim?
Bu iki soru bence insanın kişiliğini belirler nitelikte.
Tekrar doğsam, ve yine tekrar doğsam, yine tekrar doğsam
Her seferinde tekrar ve tekrar ve tekrar Suç ve Ceza’yı okurdum.
·
51 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.