Şermin Yaşar’ın okuduğum dördüncü kitabı. Diğer kitaplarında da olduğu gibi bu kitabında da kendimizden bir şeyler buluyoruz. Her hikaye aslında biraz da biz oluyor. Bir an da hüzünlenip bir an da tebessüm ediyoruz.Hayatta hepimizin yaraları vardır, bu kitapta da herkesin yaralarına biraz parmak basıyor. -Çulcuoğlu kardeşlerden , Müjdat’ın kavuşulamayan aşkını anlatıyor.
-Hacı Salih hikayesi hiç beklenmedik hikayesiyle ters köşe yapıyor.
-Ama beni en etkileyen Muazzez’in hikayesiydi. Geride kalan aşığın haykırışı bu kadar güzel anlatılabilirdi, bayıldım… Kitaba keşke adını bu hikaye verseydi. Öykü sevmeyene bile öykü okumayı sevdirir, keyifli okumalar..
·
56 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.