Yalom’un kitaplarını çok beğenirim, psikolojiyle de ilgilenmekten keyif alıyorum. Özellikle böyle vaka incelemeleri gibi konular çok ilgimi çekiyor. Şu an yaptığım mesleği yapmasaydım psikolog ya da psikiyatr olmayı isterdim. Ancak bu konuda bu kitaptan sonra fikrim değişti diyebilirim…
Öncelikle vakanın hem doktor hem de hasta tarafından kaleme alındığını dile getirmem gerek. Her seanstan sonra ikisi de o seans hakkındaki fikirlerini ve görüşlerini kaleme alıyor ve 6 ay sonra birbirlerine okutuyorlar. Bu şekilde seanslar 2 yıl boyunca sürüyor. Ginny isimli hastamızın rahatsızlığı ise benlik algısının tam oluşmamış olması. Kendine saygısı, sevgisi ya da hoşgörüsü olmayan bu kadın ve sevgilisinin ondan ayrılmasından delice korkarak geçirdiği uykusuz geceleri terapi seanslarının ana konusu oluyor.
Şimdi gelelim benim neden psikolog ya da psikiyatr olamayacağım meselesine. Her seansta hastamız bu konuları tekrar tekrar dile getiriyor ve doktorumuz ne kadar çabalasa da bir şekilde başa sarıyor ve hep kendini aşağılamaya devam ediyor. Doktor olarak bu tarz iletişimlere büyük bir sabır göstermek gerekiyor. Bazen ilerliyor gibi görünüyor ama yeniden başa sarıyor. Bu tarz sayfalarda Ginny’e kızmadan yapamadım. Resmen bir toparlan kendine gel diyesim geldi :)
Sonuç olarak kitabı okumak tabi ki keyifli ve literatürde ilginç bir örnek teşkil ediyor. Psikolojik danışmanların ise neler yaşadığını, neler düşündüğünü detaylıca anlarken psikolojik destek alan bir bireyin de zihnine yolculuk yapma fırsatı tanıyor bize.
Keyifli okumalar dilerim .
·
37 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.