Bir kral, üç lord, bir yemin: Her şeyi unutup sadece öğrenmeye adanmak.
Ne var ki, hayat başka planlar yapar. Tam da o anda Fransa prensesi ve güzel nedimeleri gelir. Aşk da gelir. Ve yeminler, tıpkı bir sonbahar rüzgarında dökülen yapraklar gibi birer birer düşer.
İşte Shakespeare burada çok zekice bir oyun oynuyor. Aşkı, yeminleri, gururu ve bilgi aşkını tiye alıyor. Karakterler arasında geçen diyaloglar bazen şiir gibi, bazen ise komik bir satranç oyunu gibi. Ama perde kapanınca geriye kalan his:
“Peki bütün bu çaba ne içindi?”