Tolstoy’un hayatına dair her şey yazıldı sanıyordum.
Ama Jay Parini’nin Son İstasyonu, beni hazırlıksız yakaladı.
Parini, bir gün kitapçıda bulduğu eski bir günlükle başlıyor bu romana.
Tozlu raflardan çıkan bu küçük keşif, onu Tolstoy’un son yılına götürüyor.
Ve bu yolculuk Tolstoy’la birlikte yaşlanan insanların da iç dünyasına açılıyor: eşi Sofya’nın kırgınlıkları, sekreteri Bulgakov’un çelişkileri, yoldaşı Çertkov’un inadı ve çocuklarının sessizliği.
Parini, bu kitabı oluştururken kendi hayal gücüne ilaveten Tolstoy ailesinin mektuplarına, günlüklerine, tanıklıklarına dayanıyor.
Kurgu ile gerçeğin o ince çizgisinde yürürken, “yazar Tolstoy”un gölgesinden sıyrılıp “insan Tolstoy”u anlatıyor: kaçmak isteyen ama nereye olduğunu bilmeyen bir ihtiyar.
Kitabın çevirisi çok kıymetli. İlknur Özdemir’in özenli Türkçesiyle metin sade ama güçlü biçimde akıyor.
Film uyarlaması da çok güzel; ama kitap, daha derine iniyor. Ayrıntılar, satır araları, sessiz çatışmalar… Hepsi orada.
Ve benim için asıl sürpriz Tolstoy hakkında daha önce hiç bilmediğim bir gerçeği bu kitapta öğrenmem oldu. Bu yönüyle de çok başka bir yer etti bende.
Tolstoy’a ya da insanın son yolculuğuna dair merakı olanlara içten bir tavsiyem olsun🩵
#alıntılarım
“Hayat bir eğlence değildir, canımız istediğinde fırlatıp atma hakkımız yok. Onu, ne kadar zaman süreceği ile ölçmek de anlamsızdır. Belki de bize kalan aylar, yaşamış olduğumuz yıllardan daha önemlidir ve yaşamalıyızdır o ayları.”
“-Keşke aşkın ne olduğunu anlayabilseydim, dedim.
-Onu anlaman gerekmez dedi, çözümlenmeye ihtiyaç duyan bir şey değil o.”
“Sürünmek için doğanlar uçamazlar.”
Sia Kitap 🩵 @iozdemir3 🩵
#sonistasyon #tolstoy #siakitap #tavsiyekitap
Sia Kitap 🩵 @iozdemir3 🩵
#sonistasyon #tolstoy #siakitap #tavsiyekitap
·
181 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.