Stefan Zweig'ın kısa hikâyeleri genel olarak çok güzel. Bakış açısının Baron'dan başlayıp küçük çocuğun bakış açısıyla devam etmesi çok güzeldi. Kadına üzüldüm ve çocuğuna aşırı gıcık oldum okurken. Kadının en sonunda kendini çocuğuna adama kararının da yazar tarafından güzelleme halinde aktarılması da sinirimi bozdu. Kadının tatil dönüşü çocuğu kocasına götürüp sonrasından boşanıp, Baron'a da s*ktiri çekip güzel ve hoş bir hayat yaşamasını dilerdim. Baron tam bir kabus. Bir insan hem kendisiyle baş başa kalmamak için insana muhtaç olup hem de bu kadar özgüvenli nasıl olabiliyor diye hayret ediyor. Neyse cinsiyetçi yorum yapmayacağım. Sözün özü keşke kadın ve kocası bir anda puf olsaydı da o usandırıcı çocuk bir ömür Baron'un başına kalsaydı.
·
69 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.