Balzac bu kitabında çok sönük kalmış. Lambert'i anlatan kişi, yani gözlemci bakış, olayların ortasında birden dahil oluyor. Öncesinde zaten çocuk yaşından beri çok okuduğunu ve deha belirtileri gösterdiğini anlıyoruz. Ve arkadaşı olarak olaylara dahil olan gözlemci neredeyse hiçbir şey anlatmıyor. "Lambert aşağı Lambert yukarı; şöyle parlak böyle zeki..." ama hiçbir ipucu yok.
Neredeyse bıkkınlık geldi kitabın ortalarını biraz geçtikten sonra. Tam o sıralarda Lambert'in mektupları sayesinde kendi ağzından bir şeyler okuyoruz. İşler o sıra ilginçleşti, benim için daha çekilir hâle geldi kitap.
Uçlarda dolaşan bir felsefe, biraz Spinoza ve mistisizm sosuna bulaşmış Lambert'in anlayışında. Balzac eserlerinin olmazsa olmazı aşka ve ihtiraslara burada da rastlıyoruz. Dediğim gibi, oldukça sönük bir okuma deneyimi oldu. Yine de Balzac tüm kitaplarını okumak istediğim yazarlardan. Her eseri Magnus Opus seviyesinde olacak değil ya :))
İyi okumalar.
·
99 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.