Halide Edib Adıvar’ın Sinekli Bakkal adlı romanı, beni hem düşündüren hem de içine çeken bir eser oldu. İlk başta klasik bir dönem romanı gibi dursa da, aslında içinde çok katmanlı bir yapı var. Osmanlı’nın son dönemlerindeki toplumsal yapıyı, doğu-batı çatışmasını, kadının toplumdaki yerini ve din-tasavvuf konularını o kadar ustaca işliyor ki, zaman zaman kendimi o sokaklarda, o evlerde hissettim.
Romanın merkezinde olan Rabia karakteri beni en çok etkileyen figür oldu. Babasının meddah olması, annesinin sürgün edilmesi, onun küçük yaşlardan itibaren yaşadığı zorluklar, ama yine de inancını ve duruşunu kaybetmemesi, gerçekten ilham vericiydi. Özellikle Mevlevî tekkesinde yaşadığı içsel dönüşüm çok anlamlıydı. Rabia’nın sesi sanki yalnızca bir karakterin değil, aynı zamanda değişmekte olan bir toplumun da sesi gibi geldi bana.
Yazarın dilinin sade ama aynı zamanda derinlikli olması, romanı okurken hiç zorlanmamamı sağladı. Özellikle tasvirlerdeki detaylar ve diyalogların doğallığı, karakterleri gerçek gibi hissettirdi. Sinekli Bakkal mahallesinin havası, kokusu ve insanları o kadar canlı betimlenmiş ki, neredeyse sayfalar arasında geziniyormuş gibi hissettim.
Roman aynı zamanda Batılılaşma ve geleneksel değerler arasında kalan toplumun sancılarını da çok iyi yansıtıyor. İngiliz diplomat Peregrini karakteriyle bu çatışma bence en net şekilde gösterilmiş. Ama Halide Edib taraf tutmak yerine, okuyucuya düşünme alanı bırakıyor. Bu da romanı didaktik olmaktan çıkarıp, düşündüren bir metin haline getiriyor.
Sonuç olarak, Sinekli Bakkal, sadece bir dönem romanı değil; insanı, inancı, değişimi ve kadını anlatan çok yönlü bir eser. Okuduktan sonra hem geçmişle bağ kurdum hem de bugünü daha iyi anladığımı hissettim. Halide Edib Adıvar’ın bu romanı, bence Türk edebiyatının en özel eserlerinden biri. 
Sinekli Bakkal 
Halide Edib Adıvar
Sinekli Bakkal Halide Edib Adıvar
·
43 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.