Herkese merhabalar
Öykü okumak benim için, bir nefesin içinde bin hayat saklamak gibi. Serpil Tuncer’in Sinekler de Uyur kitabıysa, o nefesi daha da derinleştiriyor. Her sayfada, uzak diyarların sakinliğinde yürür gibi oldum; zamanın içinde unutulmuş bir sessizlik vardı.
Kitap on beş öyküden oluşuyor; her biri zamana ve mekâna sıkışmış bir anın içinden fısıldıyor bize. Kaybolmuşluklar var, yarım kalmış aşklar var, lakin aynı zamanda o kırılganlığın içinden süzülen bir cesaret ve yaşam sevinci de var… Yazar, kelimeleri öyle ustalıkla dokuyor ki, basit görünen cümlelerin altında koca bir evren saklı.
Her biri kendi küçük dünyasında, kör kuyularda kalmış Züleyha’lardan, yılların yükünü taşıyan Kaşe’lere kadar, insan ruhunun kırılganlıklarını ve direnişini gözler önüne seriyor. Yazar, öykülerin içinde hem sessiz hem gür bir dil tutturmuş; kelimeler fazlasız, derin ve tam yerinde.
Öykü okumayı seven biri olarak, böyle bir kalemle karşılaşmak büyük bir şans. Serpil Tuncer’in satır aralarında gezinirken, her kelimesinden büyük bir keyif aldım; sayfalar arasında kaybolmak bambaşka bir huzur sundu. Beni susturan, düşündüren, bazen de umutlandıran bu öyküler; “yaşamak” kelimesinin her tonunu bir daha hissettirdi.
Eğer sen de kelimelerle dolu bu sessiz yolculuğa çıkmak istiyorsan, Sinekler de Uyur sayfalarını aralamaktan çekinme. Zira bazen, en küçük bir öykü, en büyük uyanışa kapı açar.
·
46 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.