Kitapta, Hz. Musa ve İsrailoğulları kıssası irdeleniyor. Yazar, bu kıssayı tarihsel bağlamı ile ele aldığı gibi aynı zamanda kelime kökenlerine ve ifadelere yüklenmiş olan anlamlara yönelik bir inceleme yapıyor. Bu incelemeyi yaparken İncil ve Tevratla kıyaslamalara da yer veriyor.
Kitap, İsrailoğullarının kısa bir tarihini ve Kur'an-ı Kerim'in onlar üzerinden bizlere verdiği mesajları modern çağ bakış açısıyla okumak isteyen okurlara tavsiyemdir.
Fakat kitabın 50.sayfasında dikkatimi çeken bir yerden bahsetmek istiyorum.
Hz. Musa'nın (a.s.) Allah’tan bağışlanma dilemek için yetmiş inanan ile birlikte Tur Dağı'na çıkması hakkında şöyle bir yorum yer alıyor: "Allah, orada yetmiş kişiyle doğrudan konuştu”
Ayette bu anlama gelen ifadeler olsa da birebir böyle bir beyan olmadığından, bu şekilde yorum yapılmasını naçizane biraz rahatsızlık verici buldum. Zirâ cümleyi okuyunca "Nasıl yani, Allah Teâlâ peygamber olmayan insanlarla mı konuştu?" diyerek ayet-i kerime hakkında tefsirlere bakma ihtiyacı hissettim. Akabinde ayetin Hz. Musa ile Allah Teâlâ arasında geçen konuşmayı "işiten" inananları konu edindiğini fark ettim.
"Allah Teâlâ, Musa'ya dilediği gibi emirler veriyor ve yasakları bildiriyordu, onlar da işitiyorlardı ki, tevbe için nefislerini öldürmeleri gerekiyordu. (Bakara Sûresi'nde 54. âyetin tefsirine bkz.)
Yine rivayet olunduğuna göre, sis açılınca, onlar tuttular 'Biz Allah'ı açıktan açığa görmedikçe sana iman etmeyeceğiz.' diyerek Musa'ya kafa tuttular." (Araf Suresi 155.Ayet Tefsiri, Elmalılı Hamdi Yazır)
Bu sebeple kitabı okurken aynı zamanda konuyla ilgili tefsirleri incelemenin önemli olduğunu düşünmekle birlikte kitapta bu tarz ifadelere yer verirken ifadenin bir yorum olduğunu belirtmekte fayda olduğunu kanısındayım.
·
156 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.