Okuduğum Ahmet Altan kitaplarının her birinde farklı bir düşünsel değerlendirmem oldu. “Hayat Hanım” kitabıyla ne kadar sevdimse “Aldatmak” da o kadar uzaklaştım okumaktan. “Ölmek Kolaydır Sevmekten” okurken anlatımdaki abartılardan odaklanamayıp sıkıntıdan baygınlık geçirmiş, konu bütünlüğü olmaması ve sonuyla büyük bir hayal kırıklığı yaşatmıştı. Son okuduğum “Geceyarısı Şarkıları” ile de arada kaldım; ne sevdim ne sevmedim. Bu yargımda deneme türü okumayı çok sevmiyor olmam da etkili olmuş olabilir muhakkak. İlk yazılar ne kadar anlamlı ve altını çizerken düşündüren türden ise sonraki yazılar kötü değil ama tekdüze ilerledi. Bu da sonraki okumalarda sanki sayfaları çevirmek gibi sıradan ve bitirmek üzere bir okuma hissi yaşattı.
·
27 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.