Kitabın ortalarındayken katilin kolay bulunduğuna dair bir eleştiri yapacaktım burada. Agatha'nın her kitabında olduğu gibi, yanılmışım bu kanımda yine. Öyle bir senaryosu var ki, "Katil kim?" diye sürekli başka karakterlere çeviriyorsunuz kafanızı.
Ama eleştireceğim bir nokta var: Kitapta karakterlerin bazen sadece adlarının, bazense sadece soyadlarının kullanılarak olaya dâhil edilmesi. Sürekli dönüp dönüp baktım: “Royde kimdi, Latimer kimdi?” diye. Zaten karakter sayısı fazla, bir de dönüp bununla ilgileniyorsunuz. Bunun ciddi anlamda kafa karıştırıp akıcı okumanızı engellediğini düşünüyorum. Okurken geriye dönüp bakmaktan olaydan koptuğunuz zamanlar oluyor. Bunun tek çözümü, kitabın başında verilen karakter ad-soyadlarını ezberleyip kitabı öyle okumak herhalde.
Onun dışında, kurgusu yazarın diğer kitaplarına göre farklı. Cinayetin başlangıç değil, sonuç olduğu vurgulanıp yazarca olaylar başlangıçtan "sıfır noktası"na doğru gitmiş. Tabii Agatha Christie'nin her kitabı gibi, okuduğunuzda kendinizi olayların bizzat içinde gibi hissediyorsunuz; Başmüfettiş Battle siz oluyorsunuz.
·
72 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.