İncelemeDuygu ve Düşünce
Belçikalı yazar Georges Rodenbach’ın 1892’de yayımlanan Ölü Brugge (Bruges-la-Morte) adlı eseri, sembolizmin en güçlü örneklerinden birisidir. Bu kısa roman, yas tutan bir adamın – Hugues Viane’ın – karısının ölümünden sonra Brugge şehrine taşınmasıyla başlıyor. Brugge şehri, Hugues’un içsel acısını, durgunluğunu ve geçmişe bağlılığını simgeleyen bir karakter hâline geliyor.
Brugge’ün eski kiliseleri, sessiz kanalları ve çan sesleri, Hugues’un iç dünyasındaki kasvetle birleşiyor. Hugues’un, ölen eşine şaşırtıcı derecede benzeyen bir kadınla tanışmasıyla ise yas ile gerçeklik arasındaki sınırlar kahramanın hafızasında bulanıklaşıyor.
Romanın en çarpıcı yönlerinden biri ise edebiyatta ilk kez fotoğrafla birlikte yayımlanan kurgu eserlerden biri olmasıdır. Görsellik ve anlatı arasında kurulan bu köprü, okuyucuyu hem zihinsel hem de görsel bir deneyimle buluşturuyor.
Ölü Brugge, geçmişin yüküyle yaşamanın mümkün olup olmadığını sorgulayan, atmosferiyle okuyucuyu içine çeken bir roman. Sessizliğin sesini duymak isteyenler için Ölü Brugge romanı şiddetli bir tavsiyedir…
·
50 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.