Kitabı okurken sanki biri yanıma oturdu da “anlıyorum seni” der gibiydi.
Yazar falan değil, Nil bir dert ortağı olarak yazmış bu satırları.
İçimden geçenleri daha ben fark etmeden cümle yapıp önüme koymuş.
Bazen güldüm, bazen sustum, bazen de “evet ya, tam da bu!” dedim.
Kafamın içinde yankılanan cümleleri kâğıda döken birini bulmak iyi geliyor insana.
Zaten kişiliğine şarkılarına bayıldığım Nil, bir de satırlarıyla aldı götürdü beni..
Ve iyi ki:)
·
135 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.