Tiyatro için harcamış, mücadeleyle, bağımlılıkla, kırgınlıkla geçen bir ömür. Gururlu bir kadın Afife. Hayallerinin peşinden gitmiş bu uğurda bir çok şey kaybetmiş. En çok annesi Medhiye Hanım ve dadısı Sofia'yı peşinden sürüklediği için pişman. Çok sevdiği Ziya'ya "Evet" diyemediği için... Selahattin Pınar'a layıkıyla bir eş olamadığı için pişman. En çok da ilk müslüman Türk tiyatrocu kadın diyerek sahneye çıkarılıp sonrasında başına gelenlere bile katlanıp hatırlamadığı için pişman. Darülbedai sanatçılarına kızgın... Gazi'nin önünde oyun sahneleyemediği için pişman.
Kendi hayallerini yaşamak isteyen bir kadının bu kadar acı çekmesi üzdü beni.Afife Jale'yi Osman Balcıgil'den okumak onun üslubuyla çok güzeldi.
·
55 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.