“Sarıyaz”, Mahir Eriş’le tanışma kitabım oldu. Daha ilk sayfalarda içimden şu cümle döküldü: ‘Bu kalemi neden bu kadar geç keşfettim?’
Eriş’in kalemi, sizi hiç tanımadığınız ama bir yerlerden tanıdık gelen insanların hayatına usulca sokuyor. Sekiz öyküden oluşan bu kitap, hem birbirine bağlanıyor görünmeden hem de her biri ayrı bir dünyaya kapı aralıyor. Hikâyeler o kadar tanıdık, o kadar içimizden ki… Kimi zaman bir mahalle arasında yankılanan çocuk sesinde, kimi zaman bir aile sofrasındaki suskunlukta ya da bir dost meclisinde yapılan sitemde yakalıyorsunuz kendinizi.
Yazar, hayatın telaşsız akışını, kırgınlıklarını, çabasını ve sessiz isyanlarını öyle yalın ama derinlikli bir dille aktarıyor ki, her sayfa kendi yaşamınızdan bir kesit gibi geliyor insana. Ne anlatılanlar ne de anlatılış biçimi abartıya kaçıyor; tam tersine, sadeliğin içindeki sahicilikle büyülüyor.
Öyküye gönül vermiş okurlara ve hayattan kısa ama anlamlı bir soluklanma arayanlara Sarıyaz’ı içtenlikle öneririm.
·
81 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.