·168 syf.··Beğendi
···Okunma: 15 Haziran 2025 03:44 Kimse bu kitaptan bir bilim kurgu, aksiyon beklemesin. Bildiğimiz olay kurgusu yok. Ama incelikle yazılmış. Dünya ve bizler hakkında düşünmeye, hesaplaşmaya iten bir anlatı. Yazar kitabı pandemi sırasında yazmış zaten. Dünya'dan kilometrelerce yukarıda, uluslararası uzay üssünde altı astronot var.Dünya'yı uzaydan izlerken ölüm, Tanrı, insanlık, ekolojik vb. sorunlarla yüzleşirler.Gün doğumları, şehir ışıkları... Kocaman bir tayfunu fotoğraflarlar. Dünya'dayken ne kadar küçük olduğumuzu biliyoruz.Ama uzayda mavi gezegene bakarken bunu iliklerine kadar hissediyorlar. Öğrendiğim kadarıyla insanlar uzaya çıktıklarında varoluşsal bir şok yaşarmış. Ve buna " overviev effect " deniyormuş. İnsanın uzaya çıkması kendisiyle hesaplaşması için en sarsıcı yöntem bence. Dünya'yı geride bırakmışsın. Boşlukta dönen mavi bir küre.
Tüm Dünya 'evimiz'. Yazarın da dediği gibi Dünya bir ev değil tek evimiz. Yaşadığımız her şey ne kadar geçici ve değerli.Ama aynı zamanda Dünya'ya da karşı sorumluyuz. Onu paylaştığımız tüm canlılara karşı. Aynı hataları tekrar etmeyelim.Denize çöp atmamak değil sadece, o denizi canlı kabul etmek. Ya da kızgın Güneş altında gölgesine sığındığımız ağaca saygı duymak.Biz Dünya'yı sadece kullanmıyoruz.Onunla yaşıyoruz.
Kitapta " altımızda Pasifik okyanusu" ya da " Amazon'un üzerindeyiz" gibi bir çok coğrafi tekrarlar var. Bazı okuyucular için belki sıkıcı olabilir fakat her doksan dakikada bir, dünya çevresinde bir tur attıkları düşünüldüğünde daha da başka bir şey olamaz.
Samantha Harvey günlük hayatın karmaşasında unuttuğumuz Dünya'yı, bizi dörtyüz kilometre yukarı çıkarıp oradan Dünya'ya astronotlar gibi bakmamızı sağlıyor. Neyi kaybettiğimizi anlamadan tükettiğimiz Dünyamıza tekrar hayranlık duyuyoruz.
Ben böyle uzayda olsaydım ne yapardım?Dua mı ederdim, susar kalır mıydım, ağlar mıydım ne yapardım ? okurken sık sık düşündüm. Altlarından yitip giden şehirler, dağlar, ormanlar, okyanusları düşünürken gezegenimizin güzelliğini tekrar, tekrar fark ettim. Işıklar. Parlayan kıyılar, uyuyan şehirler... Kitap kalbime çok dokundu.