once spoilersiz bir seyler yazacagim.
kitabin psikolojik olarak kotu etkiledigi soylenen bir ünü var ama beni etkilemeyecegini tahmin etmistim, oyle de oldu, ama sirf kendimi biliyorum diye. yoksa icindeki bazi sahneler -mesela agir siddet ve detayli kendine zarar verme sahneleri- okuyan bazi kisileri etkileyebilir.
kitabin asiri melankolik oldugunu, bu kadarinin da abarti oldugunu soyleyenleri de gormustum ama icinde abarti bir sey oldugunu sanmiyorum. icindeki siddet sahneleri ve karakterlerin psikolojik durumunun fenaligi size fazla geldi diye tutup da abarti derseniz boyle durumlari gercekten yasayan (ki yasaniyor) insanlari hice saymis olursunuz. benim bu kitapta yazanlardan etkilenmemenin en buyuk sebebi hepsini coktan kendim dusunmus olmam mesela, soka ugradigim bir durum bu yuzden olmadi bile.
kitabin yazim dili cok akici gidiyordu ta ki son 250 sayfaya kadar. sonra sıkılmaya basladim ve baslarda 8 hatta 9 verilir diye dusunurken 6'ya dusurdum. hatta 5 bile olabilirdi sonlarinda cok sıkıldıgım icin. sıkılmamın sebeplerinden biri kurgunun gidisati olabilir ve gercekten biraz uzamis gibi geldi.
devaminda spoiler!
jude'un hayatinin bu kadar kotu olmasi gercekten inanilmaz. yasadigi resmen bastan sona igrenc bir hayat ve willem'le iliskisi bile cok carpik geldi benim gozume. jude hicbir zaman willem'i gercekten sevmesi gerektigi gibi sevebildi mi? tamamen kirik, parcalanmis bir adam ve hayatini asla tekrar toparlayamadi. dogdugu an parcalanmis zaten. intihara tesebbus ettiginde ben kurtarilmasina icerledim acikcasi, ölseydi jude icin daha iyi olurdu. kendisinin baskalarinin gozundeki gorunusunde de hakliydi aslinda, hayati boyunca da kendisini dogrulamaktan baska bir sey yasamadi. sevildigine gercekten inandi mi? sanmam. surekli ozur diledi, ona ogretildigi gibi. kendisine deger vermedi. baskalarinin ona deger verebilme gibi bir ihtimali aklina bile getirmedi. sadece psikolojik travmalari degil, surekli ugrasmasi gereken fiziksel yaralari oldu. ustune travmalari yuzunden kendisine yeni yaralar ekleyip durdu. sonra duramayinca da yuzune deli oldugunu bagirdilar. hayatinda tek duzgun bir gunu olmadi. etrafinda iyi insanlar oldu ama onlarin varligina bile inanmadi.
willem elinden geleni yapmis olsa da, harold, andy, julia, malcom, jb, digerleri, jude'un iyiligini dusunmus olsa da gercekten onlarin gozunde jude'un nasil gozuktugunu biliyor muyuz? jude hep bu goruntuden korkuyordu ve kendi zihninde tek bir projeksiyonu vardi: hastalikli, sakat, yardima muhtac, igrenc biri. kendisini boyle gormeyi hicbir zaman birakti mi? kucuklugunden beri dayak yedi, iskence gordu, tecavuz edildi, kisiligi ve benligi tamamen parcalandi ve bir daha asla geri toparlanamadi. gercekten olse daha iyi olurdu diye dusunuyorum. bunlara hicbir zaman cozum bulamadan elli yil yasadi. kendi acimdan baktigimda sadece igrenc bir durum gorebiliyorum. willem'e belki yavas yavas alisiyordu ama icindeki yaralardan asla kurtulamayacagi da kesindi. asla gercekten iyilesemiyordu.
bir de kitaptaki herkesin basarili insanlar olmasi biraz sinirimi bozdu, hayatlarinin bir noktalari hep cok kotu olsa da hepsi zeki, yetenekli, zengin, basarili kisiler. bir grup arkadasin biri mimar biri ressam biri oyuncu biri avukat ve hepsi inanilmaz basarili oluyor yani bu ayrinti beni sinir etti evet neden bilmiyorum. gipta ettim. (hayatlarina gipta etmedim.)
jude'un hayati les gibi olmasina ragmen asiri yetenekli bir avukat olmasi, o da yetmiyor baska bir suru seyde de iyi olmasi... bunlari da yasadigi her seye ragmen yapmasi cok aci cunku ya duzgun bir ailede buyuseydi? yine bunlari yapar ama cok mutlu olurdu. adamin hayatinin gercekten her saniyesi cok igrenc.
willem ve jude'un iliskisi de beni oyle aman aman etkilemedi, bu tamamen benden kaynaklaniyor olabilir de yani kitapta gayet guzel islenmis. ben galiba kitabi kendi kafamda jude'un ölüp de kurtuldugu versiyonda biraktim.
kitapta en cok sevdigim sahneler, harold ve jude'un sahneleriydi. jude'un uc bes guzel ani da onlardi zaten. willem'le de sonlara dogru mutlu gibiydi ama ben hic boyle bir yasama isinamadim ya yok olmadi, jude adina mutlu olamadim yani.
sonunu da kitabin 200. sayfasinda falan tahmin etmistim dogru cikti genelde en vurucu sonlari boyle yapmak isterler. dedigim gibi jude olecekti orada...
galiba tek sıkıntısı bu kadar uzamis olmasi, bir de kurgunun gidisatini sonlara dogru begenmedim hic. 6/10
·
103 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.