4/10
kitabi 3 oturusta ama tam 57 gunde okumusum... bana da zahmet verdik gibi oldu biraz
kesin olarak bir sey soylemekten kacinarak bir tahmin yurutmek istiyorum ve bence yazar bu kitabi yazarken depresyondaydi diyorum. belki yazim sekli ve cumleleri bana oyle bir his vermistir. ana karakterin yasamaya dair oyle ilgisi yok ki, yazan kisinin ruh halini yansitmiyorsa sasarim yani. sayfalarca bombos bir hayat resmedilmis ve hayatlarinin bombos olmadigini dusunen diger herkesin hayatlari da aslinda bir o kadar bos. insan hayatinin, hatta hicbir canlinin hayatinin zerre degeri olmadigi bariz bir sekilde belli kitapta. okurken hic de yabanci olmadigim dusuncelerdi bunlar. bana bazi noktalarda eski yazilarimi hatirlatti. ana karakterle kimi noktada ayni duygulari paylastik. kitapta bazi betimlemeler ve ortamlarin, kokularin, seslerin hep kotuyu cagristirmasi yazarin ruh haliyle ilgili cok bilgi veriyor aslinda. kitabin sonundaki bir cumlelik tesekkur kismi da nedense bu gorusumu guclendirdi. kim bilir kitapta sadece kendisinin anlayabilecegi ne tuhaf seyler vardir.
bunlarin disinda kitabin surukleyiciligi fazlasiyla tartisilir. bir distopya ama degil, tuhaf seyler olan bir evren ama bu tuhafliklar asla aciklanmiyor, aciklanilmamis olmasini gectim bu olaylarin kurulu bir mantigi bile yok. yazar sadece kotu bir hayat resmetmek istemis ve bir aciklama getirmeden tuhaf bir felaket uydurmus gibi. boyle detaylara girilmemesi bana eksik hissettirdi baslarda ama okumaya devam ettikce bu kitabin direkt olarak yazarin depresif ic dunyasini yansittigina ikna oldum ve buna takilmayi biraktim.