Puan vermedi·60 syf.··Beğendi
···Okunma: 02 Temmuz 2025 11:55 Stefan Zweig’in kalemiyle yine ruhumun en sessiz köşelerine dokundum. “Amok Koşucusu”bastırılmış duyguların, saplantıya dönüşen tutkunun ve geç kalınmış bir vicdan muhasebesinin hikayesi. Başından sonuna kadar bir iç çatışmanın izini sürdüm. Ne kadar uzak görünse de aslında insanın en derininde sakladığı o karanlıkla yüzleştiğini hissediyorsun.
Bir insanın, kendinden bile kaçarken nasıl koşarcasına sona sürüklendiğini izlemek… İçimi burktu. Ama aynı zamanda çok etkiledi. Zweig’in anlatımı yine büyüleyici; sade ama çarpıcı. Her cümlesiyle bir şey hissettiriyor, düşündürüyor.
Kısacık bir hikâye ama iz bırakan cinsten… Bazen en büyük çığlık, hiç duyulmayan o sessizliktir.