Bu kitap, insanın kendine doğru yaptığı o zor, sancılı ama kaçınılmaz yürüyüşün bir anlatısı. Çocukluk saflığının, toplumun öğretilmiş doğrularının birer birer çatladığı; her çatlağın ardında yeni bir karanlık ve aynı anda yeni bir ışık belirdiği bir yol.
İnsan bazen dünyadan, insanlardan ve kendinden bile kaçmak istiyor. Ama kaçtığın her yol, seni yine kendine götürüyor. Belki de mesele, yürümeyi seçmek değil… Zaten yürümek zorundayız. Asıl mesele, yürüdüğümüz yolun bizim yolumuz olup olmadığı.
Kimi zaman dökülen yaprakların kokusunda, kimi zaman göğün griliğinde, kimi zaman da gözlerinin içine bakamadığımız insanlarda kendi suretimizle yüzleşiyoruz. Ve anlıyoruz ki; huzur, belki de hiç var olmadı. Çünkü insan, eksik kalmak için yaratıldı. Ama o eksikliği fark etmek… İşte bu, yaşamın ta kendisi.
Genel olarak beğensem de anlatım çok yoğun. Dikkatle okumak gerekiyor.
·
23 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.