Yazar:
Hermann Hesse
Çevirmen:
Kamuran Şipal
Tahmini Okuma Süresi:
5 sa. 40 dk.
Sayfa Sayısı:
200
Basım Tarihi:
Ocak 2021
İlk Yayın Tarihi:
1919
Yayınevi:
Can Yayınları
Orijinal Adı:
Demian: Die Geschichte von Emil Sinclair's Jugend
Orijinal Dil:
Almanca
Orijinal Ülke:
Almanya
ISBN:
9789750723353
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Diğer Baskılar
8 diğer baskı · Tümünü Göster
Demian
6,1bin okunmaCan Yayınları · Ocak 2021 · 200 s.
Demian
187 okunmaAfa Yayınları · 1997 · 186 s.
Demian
33 okunmaAfa Yayınları · 1994 · 186 s.
İlk Gençlik Yılları (Demian)
10 okunmaSay Yayınları · 1984 · 0 s.
Demian
24 okunmaPenguin Classics · 7 Eylül 2017 · 144 s.
Demian
5 okunmaMartino Fine Books · 18 Mayıs 2011 · 207 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Kendine Yabancı Doğanlar İçin Bir Roman
Demian insanın yalnızca bir hikâyeyi değil, kendi içindeki bölünmüşlüğü de okumaya başladığı kitaplardan biri gibi geldi bana. Çünkü kitap boyunca Sinclair’in yaşadığı şey aslında yalnızca büyümek değil; kendine yaklaşırken kendinden korkmayı öğrenmek. Ve Hesse bunu çok erken bir yerden, çocukluk üzerinden kuruyor. Zaten kitabın en güçlü yanlarından biri de burada başlıyor. Sinclair daha en başta, “Bunu anlatabilmem için atalarıma gitmem lazım.” der gibi bir kapı açıyor. Çünkü insanı yalnızca bugünü oluşturmuyor; onu yetiştiren insanların korkuları, inançları, bastırılmış tarafları da şekillendiriyor.
Kitap boyunca hissedilen en güçlü duygulardan biri, insanın kendi içindeki iyilik ve kötülük arasında sıkışması. Ama Hesse bunu klasik bir “iyi insan-kötü insan” çatışması gibi vermiyor. Daha çok insanın içinde bastırdığı taraflarla yüzleşmesi üzerinden ilerliyor. Zaten Sinclair’in yaşadığı sancı da burada başlıyor. Başkalarına benzememek, yaşıtlarının hissettiği şeyleri hissedememek, bazen kendini üstün görmek ama aynı anda korkunç bir yalnızlık yaşamak… Özellikle şu kısım kitabın ruhunu çok güçlü veriyor:
“Kendimi zaman zaman başkalarıyla kıyasladığımda, çoğu kez gurur ve kibir duygusuna kapılıyordum ama bir o kadar da cesaretim kırılıyor, bezgin düşüyordum.”
Bu aslında birçok insanın içinden geçtiği ama kolay kolay itiraf edemediği bir duygu. Kendini farklı hissetmekle, dışarıda kalmış hissetmek arasındaki ince çizgi. Ve Hesse bunu fazlasıyla gerçek hissettiriyor.
Bir diğer güçlü taraf ise kitabın inanç meselesine yaklaşımı. Körü körüne inanmak mı, yoksa sorgulayarak inanmak mı? Kitap bunu doğrudan cevaplamıyor ama sürekli karakterlerin zihninin içine bırakıyor. Özellikle kendi içinde gelgit yaşayan, inançla akıl arasında sıkışan insanların bu kitapta kendinden
Etkileyici bir ruhsal anlatı.Edebiyat
Yazarın ilk olarak Emil Sinclair takma adıyla kaleme aldığı bu eser, daha sonra kendi adıyla basılmış. Kitap, Carl Gustav Jung'un analitik psikolojisinden ve Gnostisizmden beslenen semboller ve temalarla dolu.
Hermann Hesse’nin bu kitabı ilk başta neden "Emil Sinclair" takma adıyla yayınladığını şimdi daha iyi anlıyorum. Kendi isminin ağırlığından kaçıp, sanki doğrudan ruhunun mahzeninden konuşmak istemiş. Demian, öyle "geçerken okudum, bitti" denecek bir roman değil; resmen insanın suratına sert bir ayna tutuyor.
Kitabın başında Sinclair’in o meşhur "iki dünya" tasviri var ya... Hani o sıcak, güvenli aile yuvası (ışık dünyası) ve dışarıdaki o tekinsiz, günah dolu sokaklar (karanlık dünya). Okurken şunu düşündüm: Hangimiz çocukken o temiz, pürüzsüz dünyanın sonsuza dek süreceğine inanmadık ki? Ama sonra hayatınıza bir Max Demian giriyor ve tüm o ahlaki kalıpları, "iyi çocuk" olma çabalarınızı darmadağın ediyor.
Demian karakteri gerçekten ürpertici bir karizmaya sahip. Habil ile Kabil hikayesini o gnostik bakış açısıyla yeniden yorumladığı sahnede "Hadi canım, bu kadar da olmaz" diyorsunuz ama bir yandan da hak veriyorsunuz. Kabil’in işareti, aslında bir lanet değil de sanki bir seçilmişlik nişanı gibi... Hesse burada Jung’un "Gölge" kavramıyla öyle bir dans ediyor ki, Sinclair’in ergenlik sancılarını okurken aslında kendi bastırdığınız o "karanlık" taraflarla yüzleşiyorsunuz.
Pistorius’un o hüzünlü org çalma sahneleri veya Anne Eva’nın hem anne hem sevgili hem de kutsal bir figür gibi belirmesi... Kitap bazen bir rüya, bazen bir kabus gibi akıyor. Özellikle şu kuşun yumurtadan çıkma metaforu: "Kuş, yumurtadan çıkmak için savaş veriyor. Yumurta dünyadır. Doğmak isteyen, bir dünyayı yıkmak zorundadır." Bu cümle üzerine saatlerce düşünebilirim. Kendi dünyamızı
Kuş Ölür Sen Uçuşu Hatırla…Etkinlik
“İçimde dışarı çıkmak isteyen bir şey vardı, ben onu yaşamaya çalışıyordum yalnızca. Neden böylesine güçtü bu?”
İnsanın en zorlu yolculuğu, kendi içinde, kendini bulmaya dair yaptığı yolculuktur. Çünkü dinlenmeyle geçiştirilecek fiziksel yorgunluğun ötesinde, arayanın gücüne ve soluklanabilmesine göre giderilmesi zor bir manevi tükenme söz konusudur. Ancak sorularınız anlamlı karşılık bulursa o ruhsal çaba, bulmanın mutluluğuyla dinginliğe evrilebilir. Bunun somut karşılığını, ben bir adamın çok yorucu bir işin sonunda muvaffak olmasının tatminiyle söylediği; “işte şimdi uyuyabilirim” rahatlığı olarak görüyorum.
Hesse de kitabında bu ısrarlı ve yorucu arayış halini kutsuyor işte. Sürüden ayrılarak, vasatın ötesine geçmek, korkmadan, kendini kandırmadan, ısrar ederek sürekli aramak… Çünkü bu arayış ancak insanı o ideal noktaya getirecek. O ideal noktaysa sürekli gelişen, dinamik bir yapıdadır. Yani aslında insan o noktanın kendisine hiçbir zaman varamaz ama limitine gelebilir ancak. Yıkıma giden dünyada bir kurtuluş olacaksa da bu ancak bu idealin bilincindeki insanlar eliyle olacaktır. Bu da romandaki ifadeyle “yazgıyı göğüslemek” oluyor. Çünkü vasatı yaşayan insanlar, soru sormadıkları için böyle bir derdin sahibi değildir ve mutludurlar da. Ezberleri onları günlük rutinlerinde uyuşturmuştur. Uyuşmuş ve kaybolmuş kimseler size elbette ki yol tarif edemezler. Burada yine şairin sözü geliyor akla:
“İnsan için önüne çıkan bütün yollar “yürünebilir” yollar ise,
o insan artık kaybolmuştur.”
Eğer insan, soru sorma cesaretini gösterdi, aramaya başladı ama ‘anlam’ını bulamadıysa da, Hesse’nin dediği gibi oluyor: ”..orman eski çekiciliğini yitirmiş, çevremdeki dünya tasfiye edilen bir mağazada satışa çıkarılan modası geçmiş malları anımsatıyordu, işte öylesine yavan ve
"herkes için gerçekte bir tek uğraş vardı; kendini bulmak."Kitap Yorumu
merhabalar,
ilk yorumlayacağım kitabın favori kitabım olan "demian" olmasını istedim ve bu incelemede neden favori kitabım olduğu gayet net anlaşılacaktır diye düşünüyorum.
kitap ana karakter olan emil sinclair'in gençliğiyle başlıyor. karşılaştığı insanları, bu insanların hayatındaki etkileri ve daha önce düşünmediği şeyleri sorgulamaya başlamasını okuyoruz kitap boyunca.
belirli ve kalıplaşmış düşüncelerin dışına çıkmayan, dindar diyebileceğimiz bir ailede büyüyen sinclair, yol göstericisi demian ile tanışana kadar kendini tanımaktan ne kadar uzak olduğunun farkında bile olmuyor ve demian sayesinde küçük dünyasından sıyrılıp birçok şeyle yüzleşmeye başlıyor. hiç de kolay olmayan bu yolculuğun başlarında sinclair kendi evinde hakim olan iyiliğin dışında dışarısının tamamen kötülükle kaplı olduğunu fark ediyor ve zamanla benlik arayışını bu iki kavramla sürdürebiliyor. hem iyiliği hem de kötülüğü temsil eden abraxas tanrısı ise burada büyük bir yer kaplıyor diyebiliriz.
"kuş yumurtadan çıkmak için savaş veriyor. yumurta dünyadır. doğmak isteyen, bir dünyayı yok etmek zorundadır. kuş tanrı'ya doğru uçuyor, tanrı'nın adı abraxas'tır."
dünyanın bütün gerçekleriyle, iyilikle, kötülükle, dinle, ahlakla ve daha birçok şeyle yüzleşen sinclair sorguladığı sorularının cevabının hepsini demian'da bulmakta ve iyilik diye adlandırdığı yuvasından uzaklaşmaktadır.
"beni çektiğim üzüntülerden kurtaran rüzgâr hiç beklenmedik bir yönden esti."
“o zamana kadar pırıl pırıl, temiz bir dünyada yaşamış, bir çeşit habil yaşamı sürmüştüm. oysa şimdi kabil olup çıkmıştım adeta, işte öylesine derin bir uçuruma yuvarlanmış, batağa saplanmıştım.”
yaşamını bu tür cevap arayışlarıyla sürdüren karakterimiz büyüdükçe demian gibi başka kişiler de tanımakta ve hepsinden bir şeyler
Kendinden kendine bu yolculuğun adı.Çocukluktan başlayıp üniversite yıllarına uzanan,uzun upuzun bir yolculuk...
Tesadüflerin yerinin olmadığı,tevekküllerin yoğunlukta olduğu,yaradanın yolunda ruhların karşılaştığı yine ruhların vücut bulup dillendirdiği bir hikaye ile geldim.
Herşey yolundaydı oysa ki ya da ben öyle sandım.Ta ki sen karşıma çıkıp,benim gittiğim yoluma ışık olana kadar...
Yanlışımı düzeltip doğru yolu göstermekti niyetin biliyorum.Ve bu gösterdiğin yolda yılmadan,bıkmadan ilerledim.Merak içinde,karşıma çıkan Allah tarafından bana gönderilen tüm kulların öğretilerini dinleyerek,gelişerek,geliştirerek tekrar seninle karşılaşacağım günü bekleyerek yıllarımı geçirdim Demian...
Demian sen benim hayatıma kılavuz oldun, en bitik zamanımda kendimi kaybetmiş ve çaresiz hissettiğim an da karşımda yerini aldın.Ve seni doğuran kadını,o ruhu çok merak ettiğimi hissettin ki onunla tanıştırdın beni.
Annenin hayatıma girmesinden sonra ki yolum daha da çiçeklendi,huzur doldu ruhuma ben kendimi biraz olsun bulmuş oldum.
Peki tam anlamıyla kendimi buldum mu? Ruhen,duygusal,düşünsel kendimden kendime yaptığım yolculuk sonuç verdi mi?
Kimbilir sorunun cevabı hikayede saklı...
Etkileyici bu yolculuğa sizde ortak olmalısınız.
Sevgiler.
Hermann Hesse / DemianAlıntı
Kitapların dönemleri vardır bu kitap tam bir gençlik/ergenlik geçiş kitabı diyebileceğim bir eser diyebilirim. Kitap teolojik, mitolojik ve psikolojik hazlar veren kendimce geç kaldığımı düşündüğüm bir eser oldu. Felsefe ve psikolojinin bir edebiyat kitabında birleştiğini gördüğüm bir eser. Sinclair’in Aile ve aile dışı dünyalar arası geçiş serüveni.Ailesini ilahileştirmiş sinclair’in karşılaştığı olay nedeniyle kötü dünyaya adım atması ile kendisini aile dünyasına ait hissedememesi ve bu süreçte kendine yol gösteren ve büyüleyen Max DEMİAN ile karşılaşması ile kendini bulma süreci eşlik ediyoruz. Okunmaya değer keyifli bir kitap, düşünmeye sorgulamaya iten öğeleri ile çok beğendim. 
Demian Hermann Hesse
Demian Hermann Hessesevgili dostum sinclair!
spoiler içerir!
AAAAAAAAAAAAAH
gerçekten bu kitabın her sayfasını çevirdiğimde kafamda bu şekilde bağırıyordum. harikaydı. mükemmeldi.
yıllaaar yıllar önce bi yakın arkadaşım bu kitabı çok sevdiğini söylemişti. uzun uzun anlatmıştı kitabı, sanırım 3 yıl önceydi o zamandan beri okumak istiyordum. keşke daha önce okusaymışım.
en başta çevirinin ne kadar güzel ve özenli yapıldığı konusuna dikkat çekmek istiyorum. Kamuran Şipal gerçekten mükemmel bir iş çıkarmış. kelime seçimleri, anlam bütünlüğü her şeyiyle harika olmuş. kitap Sinclair’in çocukluk dönemlerinden yetişkinlik dönemlerine uzanan hayat öyküsü. Sinclair’e zaman zaman rehberi Demian da eşlik ediyor. sadece o da değil onun hayatına birden fazla kişi dokunuyor.
kitabın ilk 150 sayfasını oldukça akıcı ve güzel buldum. Sinclair’in yaşadığı olayları sevdim. mistik havayı, din sohbetleri hoşuma gitti. okurken hristiyanlık hakkında bilmediğim şeyleri de öğrendim diyebilirim. ama son 50 sayfada aynı tadı alamadığımdan puan kırmak zorunda kaldım. sonlara doğru Sinclair Bayan Eva’yı düşlerinde görüyor ardından sık sık da yüz yüze görüşüyorlar. Bayan Eva ve Sinclair’in ilişkisinin çok aceleye geldiğini ve kesinlikle bir derinlik olmadığını düşünüyorum. Bayan Eva kitapta farklı bir figür. Sinclair’in dediği gibi o bir anne, sevgili, mükemmel meleksi bi kadın. ama bu kadının ne derinine inildi, ne de kendi oğluyla ilişkisini gördük. Demian’ın her konuda fikri vardı ama bu konuda yok muydu? cidden saçma buluyorum bu durumu. kitabın bunu açıklamak için biraz daha uzun olması gerektiğini düşünüyorum.
daha yeni 
İlahi Komedya - Cehennem bitiren biri olarak Sinclair’in aşık olduğu kızın adını Beatrice koyması çok tatlıydı. bu arada Beatrice’in gerçek olduğunu niyeyse düşünmüyorum. yani sanki Beatrice, Sinclair’in çok kötü bi dönemde olmasıyla
Kamuran Şipal gerçekten mükemmel bir iş çıkarmış. kelime seçimleri, anlam bütünlüğü her şeyiyle harika olmuş. kitap Sinclair’in çocukluk dönemlerinden yetişkinlik dönemlerine uzanan hayat öyküsü. Sinclair’e zaman zaman rehberi Demian da eşlik ediyor. sadece o da değil onun hayatına birden fazla kişi dokunuyor.
kitabın ilk 150 sayfasını oldukça akıcı ve güzel buldum. Sinclair’in yaşadığı olayları sevdim. mistik havayı, din sohbetleri hoşuma gitti. okurken hristiyanlık hakkında bilmediğim şeyleri de öğrendim diyebilirim. ama son 50 sayfada aynı tadı alamadığımdan puan kırmak zorunda kaldım. sonlara doğru Sinclair Bayan Eva’yı düşlerinde görüyor ardından sık sık da yüz yüze görüşüyorlar. Bayan Eva ve Sinclair’in ilişkisinin çok aceleye geldiğini ve kesinlikle bir derinlik olmadığını düşünüyorum. Bayan Eva kitapta farklı bir figür. Sinclair’in dediği gibi o bir anne, sevgili, mükemmel meleksi bi kadın. ama bu kadının ne derinine inildi, ne de kendi oğluyla ilişkisini gördük. Demian’ın her konuda fikri vardı ama bu konuda yok muydu? cidden saçma buluyorum bu durumu. kitabın bunu açıklamak için biraz daha uzun olması gerektiğini düşünüyorum.
daha yeni İlahi Komedya - Cehennem bitiren biri olarak Sinclair’in aşık olduğu kızın adını Beatrice koyması çok tatlıydı. bu arada Beatrice’in gerçek olduğunu niyeyse düşünmüyorum. yani sanki Beatrice, Sinclair’in çok kötü bi dönemde olmasıyla
Bende çok etki yaratan kitaplardan birisi de Demian oldu, bu tür başyapıtlar hakkında bir şeyler söylemek güçleşiyor özellikle de fikir belirtmek. Demian, tıpkı yazarın okuduğum ilk kitabı Siddhartha gibi yine bir gencin hayatta anlam arayışını konu alıyor. Kitabı o kadar çok sevdim ki.. İkiyüz küsür sayfalık bir çeviriye sığdırılmış kitap iki gün değil de iki yüz gün kadar elimde kalmış gibi hissettirdi bana. Kendimi kaptırsaydım sanıyorum ki yüz yıl yaşlanabilirdim. Aslını söylemek gerekirse hem kendi düşüncelerimden çok şey buldum (bulduklarım onayladıklarımdı aslında), hemde çook ama çok sevdiğim çavdar tarlasında ki holden'den.. sayfalar arasındaki masumiyet bana hep onu anımsattı. Kitap Sinclair'in ağzından anlatırken bir yandan kendi düşüncelerim zihnimden akıyor gibi hissettim, düşünüp düşünüp içinden çıkamadığımız, daima içimizde kalan şeyleri bir pencereden dışarıyı izler gibi izledim. Hepimiz her şekilde gerçekten onun gibi, ayakta kalmak için çok çaba sarf ediyoruz. Keşke hayatımızı da geride kalan bir manzara gibi geride bırakabilsek, keşke. Her sabah uyanıpta neyin peşinden koştuğunu bilememek, yolunun nereye çıkacağını bilememek çok fena. Coşup giden bir akarsu gibi akıp giden yaşımıza, bir set çekip yolunu değiştirmenin zorluğuna, mümkün olamayışına, yaşama çok içerliyorum. Demian'ın pek umurunda değildi tabi ama Sinclair'de böyle hissediyordu bence.. Efendim sizlere tavsiyem bu kitabı mutlaka okuyun.
Okudum Bitti....
Demian...Emil Sınclaır'in Gençliğinin Öyküsü...
Herman Hesse' nin okuduğum bu ikinci kitabı.
Okuduğuma asla pişman olmayacağım eserlerden biri olarak çıktı karşıma.On, onbir yaşlarında bir çocuğun kendini bulma, sıradanlıktan sıyrılma isteği ve arayışlarının anlatıldığı bir kitap.Hristiyan dindar bir aile ve iki kardeş bakımından Emil Sınclaır'in hayatı Herman Hesse'nin ki ile paralellik gösterir.
Kitap kendi hayatından mı bahseder bilemeyiz ama bu buhranlı küçük çocuk kendi kaybolmuşluğunda bizi alıp götürüyor bilmediğimiz bir yerlere.
Kendi sakin sıcak aile ortamında mutlu mesut yaşarken Sınclaır dışarıdaki karmaşık kötücül dünyanın da farkına varıyor bir şekilde.
Bu iki zıt dünya arasında ilişki kuramayan küçük çocuğun her iki dünyanın da tek bir tanrıya ait olamayacağı gibi fikir tohumları ekiliyor zihnine.
Bir yetişkin ve aynı zamanda bir ebeveyn olarak kendi adıma çocuk yetiştirirken onu tüm kötülüklerden muhafaza etmeye çalışmanın, ona tümüyle steril bir ortam sunmanın getirebileceği olumsuz etkiler bakımından da fikir sahibi oldum diyebilirim.
Sınclaır'ın hayatı arkadaş grubu içerisinde kendisine yer edinmeye çalışırken söyleyiverdiği bir yalan ve bunun üzrine ettiği yeminle bir kaosa sürüklenir.Onu bu kaosdan yeni tanıştığı okuldan arkadaşı olan Demian kurtarır ve böylelikle Demian Sinlaır'ın hayattındaki yerini alır.
Sınclaır bunalımlı bir çocuktur sürekli yalnızlaşır ve iç dünyasına kapanır.Demian'ın da ona ulaşması kolay olmayacaktır.
Bu hikayedeki Demian'ı pek sevdiğimi söyleyemeceğim.İlk olarak Habil-Kabil kıssasında ters düştük kendisiyle...Şimdi burada yazar ne anlatıyor siz ne yorumluyorsunuz diyenler çıkabilir herkes kendi bilgi ve kültür zenginliği ölçüsünde anlam yüklüyor eserlere...Benim payıma da bunlar
İlk incelememi bu kitapla yapmak istedim. Uzun zamandır okuduğum en güzel kitaplardan biri.
Kitap aydınlıkla karanlık arasında kalmış Sinclair'in kendini bulma, kendini keşfetme yolculuğunu anlatıyor.
Çocukluğunda yaşadığı bir olay sonucu evinin güvenli ortamından yani aydınlıktan, dünyanın karanlık yüzüne adım atıyor. Tam bu dönemde düşüncelerini değiştirecek ona yol gösterecek Deiman çıkıyor karşısına. Deiman ona bir rehber oluyor kendini bulma yolculuğunda.
Hepimizin kendinden bir şeyler bulacağı bir kitap. Ben kitabı okurken çok zevk aldım bitmesini istemedim.
Küçük bir not: Bts'in Blood sweat and tears şarkısının klibi bu kitap baz alınarak oluşturulmuş. Kitap bittikten sonra klibi izlerseniz kitaptan bir çok şey bulabilirsiniz.
Keyifli okumalar.
Yazar Hakkında
Hermann HesseYazar · 54 kitap
1877'de Almanya'nın Calw Kasabası'nda doğdu. 1962 yılında İsviçre'nin Montagnola Kasabası'nda yaşamını yitirdi. İlk şiirini yirmi beş yaşında yazdı. Ardından Peter Camenzind, Çarklar Arasında, Gertrud, Rosshalde, Demian ve diğer romanları geldi. Birinci Dünya Savaşı'nda Alman militarizmini protesto etmek için İsviçre'ye yerleşti. İkinci Dünya Savaşı'nda hem Naziler, hem de antifaşistler tarafından sert şekilde eleştirildi. Bu eleştiriler, ayrıca sorunlu aile yaşamı ve savaş esirlerine yardım konusundaki yoğun çalışmasının sonucu ağır bir bunalım geçirdi. Jung'un öğrencisi Lang ona psikanaliz tedavisi uyguladı. Lang ile dostluğu ruhbilime ve Jung'a duyduğu ilgiyi körükleyerek şiirsel iç dünyasını zenginleştirdi. İnsancıllığı, barışseverliği ve insan yaşamını irdeleyen felsefesi, Bozkırkurdu, Narziss ve Goldmund ve Siddhartha adlı romanlarında özellikle belirgindir. Boncuk Oyunu adlı romanından sonra 1946'da Nobel Edebiyat Ödülü aldı. Doğu edebiyatına ve mistisizmine düşkünlüğü, ayrıca bireysel bunalımlara çözümü Doğu felsefesinde arayışı, 1960 yıllarında canlanan Budizm ve Zen Budizm akımlarının da yardımıyla özellikle Amerikan hippi gençliği arasında en çok okunan yazarlar arasına girmesini sağladı. Eserlerinin büyük bölümü Türkçe'ye çevrildi.
