terzilerin bir ceketin içini dışa çevirmesi, astarını söküp açması gibi ben de cigerimi çıkarıp önlerine serecek, onlara istediklerinden fazlasını anlatacağım...
üzgün ruhum... ihtiyar budala... eskiden kanatlarında kıvılcımlar yanan ruhum!.. umudun mahmuzu yavaşça dokunsa şahlanırdın.... ey derin derin soluyan hasta, işe yaramaz beygir!.. sönmeyen yanı var mı dünyanın? ruhum, yaraları kanayan sefil bunak... artık ne yaşamın tadı, ne de aşkın dinmeyen fırtınası sularına ulaşır. ey her solukta beni eriten zamanın ürpertisi... ruhumu çekip uzaklara götüren zaman....