Adı yaşamak olup da bu kadar ölüm barındıran, insanın içine işleyen bir yaşam hikayesi...
Fugui, zengin bir ailenin sorumsuz varisiyken kumarda her şeyini kaybeder ve hayatı güç bir hâl alır. Ailesiyle birlikte zor günler geçirir ve mücadele eder. Zamanla sevdiklerini birer birer kaybeder; ama her şeye rağmen yaşamaktan vazgeçmez, hayatla olan bağını koparmaz.
Zamanında heves uğruna yaptığı bir hata yüzünden, sevdiği ve değer verdiği insanları kendi elleriyle gömdü kendi toprağına... Eşinin değerini onu kaybedeceği zaman anladı. Hâlbuki eşi bir kumarhanede onu tokatladığında, genelevde aldattığında bile ona değer vermiş ve sevmişti. Oğlunun yanlışı varsa ona yardımcı olmak, doğru yolu göstermek yerine gücünü kullanmıştı. Oğlunun kararlarına saygı duymak ve destek olmak yerine oğlunu aşağılamıştı. Oğluna herkesin içinde tokat attıktan sonra pişman olmuştu. Hep yaptıktan sonra pişman olurdu ama maalesef mezara dikilen çiçek ölüyü diriltmezdi. Ölümün bir nefes kadar yakın olduğu bu dünyada bize verilen zamanı yanlış yolda harcamak yerine sevdiğimiz insanlarla beraber kötülüğün olmadığı, kimsenin aç kalmadığı, soğuktan donmadığı, adaletin olduğu, ayrımcılığın olmadığı, herkesin birbirinin derdine derman olduğu ve bilhassa birlik ve beraberliğin, dayanışmanın olduğu yolda harcamak en doğrusu olurdu.
Uzun süredir okumak istediğim bir kitaptı ama ben bu kadar etkileneceğimi düşünmüyordum. Bence tanıdığınız herkese önermeniz gereken bir kitap.
·
80 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.