Sdd
Yazarın okuduğum sanırım yedinci romanı. En beğenileni olduğunu bildiğim için hemen okumak istemedim. Beklentimi çok yükseltmiştim ve buna fazlasıyla değdi.
Okurken acaba benim Tully’im kim diye düşünürken buldum kendimi.. Daha çok Kate’e benziyorum. Tully’e benzeyen yanlarım var elbette ama kuralcılığım, ani bir şey yapamamam, her şeyi mükemmel yapmak istemem, hep bir şeylere koşturmam, herkesin derdine koşup kendimi ihmal etmem hep Kate..
Oldukça hassas olduğum bir dönemde olmamın da etkisiyle on kat kendimi bağdaştırdım ve Kate’in doktora gitmesiyle beraber ağlayarak bitirdim. Böyle bir dostumun olmasını çok isterdim. Çünkü “kız arkadaşlar birbirine iyi gelmez, birbirlerini hayatta tutarlar” Öyle mükemmel bi dostlukları var ki.. Ne olursa olsun hep bir araya geliyorlar. Yazı dili o kadar günlük, fazlasıyla içine çekiyor sizi. Yaşananlara karakterlerden daha çok tepki verdiğinize şahit oluyorsunuz. En bayıldığım şeyse birbirlerini kendilerinden bile daha iyi tanımaları..
Sonunda eşinin, çocuklarının, ebeveynlerinin vedalaşmasını görmek isterdim. Dostluk üzerine olduğu için sadece Tully’nin vedasına şahit oluyoruz..
“Orada, sokağın ortasında durup kendi başına dans etmeye başladı”
·
109 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.