Selamlar. Seriye veda için biraz kalbim kırık. Genel olarak her kitabıyla içimi ısıtan çiçek gibi bir seriydi.
Vera’yı Crimson Nehri’nde tanımıştık. Vera, Vance’e yakalanıp kalmaya karar verdikten bir süre sonra Eden Çiftliği’nde eskiden Mateo’nun da kaldığı çatı katı dairesine taşınıyor, Lyla’ya kafede yardım etmeye ve online dersler almaya başlıyor. Yavaş yavaş hayatını inşa edip sosyal hayata karışmaya çalışıyor yani. Eden’ların aile yemeklerine katılıyor ve iki yıl Mateo’a platonik de olsa arkadaş olarak takılmaya devam ediyor.
Mateo ise Vera’ya karşı kendince ufak birkaç flört girişimi olsa da karşılık alamayınca hayatına devam ediyor. Birkaç kişiyle flörtleşiyor, kızına odaklanıyor, ailesine yardım ediyor, Vera’yla arkadaşlığını sürdürüyor.
Kitapta çok da hoşuma gidemeyen tek şey Vera aşkını itiraf ettikten sonra Mateo’nun bir anda Vera’ya aşık olmasıydı. Yani aslında 2 yıldır gördüğü, bildiği her şey bir anda daha romantik daha şehvetli bir hal aldı. Bu durum bana Vera ilk adımı atmasa Mateo, Vera’ya hiç aşık olmayacaktı gibi hissettirdi. Ancak tabii ki ilk adımlar atıldıktan sonra mükemmel bir Eden aşkı okuyoruz.
Kitap boyunca Vera’nın şeytanlarıyla savaşması, minik minik farkındalıklar edinmesi, babasından vazgeçmemesi ama bu süreçteki kalp kırıklığı çok güzel işlenmişti. Vera’nın zamanla kendi travmaları hakkında konuşmaya başlaması ve başkalarına yardım edebilmek için sosyal hizmetlere yönelmesi gerçekçiydi. Yazar travma farkındalığı hakkında güzel noktalara değinmişti.
Mateo’nun kitap boyunca Vera’ya destek olmaya çalışırken aynı zamanda onu kendinden korumasını okurken içim sıcacık oldu. Mateo’nun bütün bu süreç boyunca Vera’dan vazgeçmemesi ama zaman zaman kendisinin de zorlanması anlatırken yazar travmanın kişileri ve yakın çevrelerini nasıl etkileyebildiğini güzel işlemiş.
Vera ve babasının hikayesiyle ilgili gerçekleri öğrendiğinde Mateo’nun katı tavrındaki değişim çok tatmin ediciydi. Kitabın sonunda Vera ve babasının geldiği nokta beni mutlu etti. Başka türlü bitse yazar giderayak gereksiz dram yazmış derdim açıkçası.
Velhasıl ben bu kitabı da beğendim. Aşkıyla, mutluluğuyla, hüznüyle dengeli ve çok tatlı bir kitaptı. Devney Perry bu seri ile ‘Ne yazsa okurum’ dediğim yazarlar arasına girdi diyebilirim.
Sevgilerle <3
·
199 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.