ilk kıvılcımEdebiyat
Kitaba bayıldım. Açlık oyunları serisini okuyup da evrenine bayıldıysanız, her ne kadar ciğerimizi söküp elimize tutuşturup gözlerimizi ağlamaktan kan çanağına dönüştürse de, o evrendeki karakterlerin yaşadıkları şeye ortak olmak hikayelerini dinlemek çok farklı ve rahatlatıcı bir duygu.
Açlık oyunlarında anlatılan; yıllar süren acıların, vahşetin bambaşka bir yüzünü görüyoruz bu kitapta. Daha acımasız, daha toleranssız… sistemin yargısız infazları, sahip oldukları gücü saf haliyle göstermeleri insanın derisinin altına işleyen bir iğne gibi. Rahatsız edici ve korkutucu.
Başka bir şekilde yazılabilir miydi bu hikaye ? Kesinlikle hayır. Bu kitabı okurken daha önceki kitapları okumamış olmanız önemli mi?, değil. Sadece karakterleri bildiğinizde daha farklı bir zevkle okuduğunuzu söyleyebilirim. Onları hatırladığınızı fark etmek güzel hissettiriyor.
Yine ağlamaktan kurtalamayacağım ve uzun bir süre düşüncelerimi bırakmayacağından emin olduğum bir kitap.
“Oyunları kimse kazanamaz. Hayatta kalanlar olur. Ama kazanan olmaz.” Bu sözün ağırlığını bu kitapta daha net anlıyorsunuz.
·
60 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.