Karanlık, entelektüel ve bir o kadar da hipnotize edici bir dünyaya adım atıyorsunuz. Bu kitabı sadece okumuyorsunuz; içine çekiliyorsunuz.
Romanı okurken kendimi New England’da küçük, seçkin bir üniversitenin kampüsünde, antik Yunan’ı neredeyse bir tarikat gibi yaşayan bir grup öğrenciyle birlikte buldum. Her şeyin merkezinde, dışarıdan bakan biri olarak grubun içine sızan Richard var. Onun gözünden anlatılıyor tüm hikâye ama esas büyüleyici olan, grubun lideri konumundaki karizmatik Henry ve etrafındaki entelektüel atmosfer.
Kitap boyunca zihnimde hep şu soru dolandı: Bilgi bizi aydınlatır mı, yoksa karanlık bir yere mi sürükler? Gizli Tarih, bunu tüm soğukkanlılığıyla sorguluyor. Kitap sadece bir cinayet romanı değil. Hatta cinayeti baştan bildiğiniz halde, gerilim eksilmiyor. Aksine, neden ve nasıl soruları sizi daha da derine çekiyor. Bu ters kurgu tekniği, bana kalırsa romanın en güçlü yönlerinden biri.
Tartt’ın dili öyle zengin ve incelikli ki, bazı cümleleri defalarca okuyup üzerine düşündüm. Kitap, sadece bir olay örgüsünden ibaret değil; atmosferiyle, karakter çözümlemeleriyle ve felsefi alt metniyle uzun süre zihninizde kalıyor.
Kimi bölümlerde, özellikle karakterlerin ahlaki kayıpları ve entelektüel kibirleri karşısında rahatsızlık duydum – ama işte bu rahatsızlık, kitabın bana gerçekten dokunduğunu gösteriyor. Çünkü Gizli Tarih, sizi rahat ettirmek için yazılmamış. Size bir ayna tutuyor. Ve bu aynada gördüğünüz şey, düşündüğünüz kadar masum olmayabiliyor.
Eğer karanlık atmosferleri, entelektüel sorgulamaları ve insan ruhunun karanlık kıyılarını seviyorsanız, Gizli Tarih sizi derinden etkileyecektir.
·
84 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.