"Felek ehl-i dili dil-şâd eder ammâ neden sonra."
Mithat Cemal Kuntay'ın tek romanı olan Üç İstanbul bizi ilk olarak 2.Abdülhamit devrinde karşılıyor. Tarih Hocası Adnan, 93 harbinin çocukluğunda bıraktığı derin iz ile bir yandan romanını yazarken, Meşrutiyet'e kadar yaşadığı geçim sıkıntısı, annesinin hastalığı ve aşkları ile ilk İstanbul tasvir ediliyor. Meşrutiyet'ten sonra İttihat ve Terakki'nin iktidara gelmesiyle memleket gibi Adnan'da yine değişime uğruyor. Adnan bir yandan fukaralık günlerindeki samimi hislerini özlerken bir yandan da yıllarca hayalini kurduğu zenginlik içerisinde günlerini geçiriyor. Ta ki cihan harbi bitip, Mondros imzalanana kadar... İkinci İstanbul bu şekilde bizlere aktarılırken, Milli Mücadele döneminde İstanbul'un yeni ve üçüncü yüzüyle karşılaşıyoruz. İşgal güçlerine yardım ve yataklık edenler, ispiyoncular, vatansızlar, para için her şeyi yapanlar... Ve bu sırada Adnan yine fakr-u zaruret içerisinde... Kitap okuyucusunu meraklandıracak ve ilgisini çekecek bir sonla bitiyor lakin, okuma zevkinden mahrum kalınmaması adına o kısıma değinmiyorum. Kitabı kısaca özetleyecek olursak Adnan ile birlikte 25-30 yıllık bir zaman diliminde İstanbul'un ve koca bir ülkenin değişimine şahit oluyoruz. Kitapta 20'ye yakın karakter var ve Mithat Cemal bu karakterlerin hepsini detaylıca tahlil ediyor, bizlere tanıtıyor. Bir karakter var ki benim ayrıca dikkatimi celbeden o da Şair Raif... Çoğu karakter romanın birçok yerinde karşımıza çıkarken Şair Raif romanın bir başında bir ortalarında bir de en sonunda çıkıyor karşımıza. Belki de romandaki karakterler içerisinde en namuslu olanı. Mithat Cemal'in Şair Raif karakteri ile Mehmed Akif'i anlattığını düşünüyorum. Gerçek hayatta olan dostlukları, Mehmed Akif'in biyografisini yazmış oluşu ve kitap içerisinde Raif'i tasviri benim gözümde Mehmed Akif Ersoy'u canlandırdı. Okumaktan keyif aldığım bir kitaptı, döneme ilgisi olanlara tavsiye ederim.
·
50 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.