Brigitte ve Paula ikisinin de temel amacı bir erkek bulmak ve evlenmek. Sevgi ya da aşk gibi bir beklentileri yok. Sadece hayatlarının geri kalanında kendilerini güvende hissetmek istiyorlar. Bir yere ait olmak istiyorlar. Başlarına gelen her şeyi kabulleniyorlar. Sorgulayamıyorlar. Onlara üzülemedim bile. Çünkü bu hayattan kaçmıyorlar. Sevgi arıyorlarmış gibi görünürlerken güç ve güvenlik arıyorlar. Sistem zalim. Oluşturan parçalar da sorgulamadan teslim oluyorlar.Kadın dayanışması yok.Kıskançlık, dedikodu var. Kadın kadının kurdu.Hepsi rakip.Birbirleriyle yarışan rekabet eden varlıklara dönüşmüşler.Kadınlar aşk aramaz; evlenmek için aşk rolü yapar. Toplumda kadınlık üzerine basmakalıp öykülerin dışına çıkmak ve için de yaşadığımız çevrenin bizi nasıl şekillendirdiğini görmek adına çok başarılı bir kitap. Dili sade ve ironi son derece güçlü. Bende okurken düşündüm Aşk ve evlilik gibi konular üzerine. Gerçekten aşık oluyor muyuz? Ya da toplum tarafından dayatıldığı için mi aşık oluyoruz? Bu bizim zorlandığımız bir rol mü? Stratejik bir davranış mı? Evlilik bizi özgürleştiriyor mu yoksa yeni hapishanemiz mi oluyor ?
·
29 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.