2020 yılında yayımlanan ve toplamda yüz kırk sekiz sayfadan oluşan Uygunsuzluk, bir kadının iç dünyasına ve yazıya duyduğu tutkuya odaklanan katmanlı bir metin.
Hikâye, bir sanat müzesinde temizlikçi olarak çalışan yoksul Vitória’nın, zengin bir adamla evlenip sanatçı olarak kendini keşfetme sürecini, arkadaşlıklarını, toplumu ve evliliği nasıl deneyimlediğini anlatıyor.
Evlilik ile birlikte Vitória sınıf atlıyor ve artık baleye, tiyatroya gidebiliyor. Yazı yazmak için daha fazla zamana sahip oluyor. Zaman demişken… Yazar bir röportajında hikâyenin 1800’lerin sonlarında geçiyor gibi göründüğünü ama aslında bu döneme dair bir fantezi olduğunu söylüyor. Romanda gerçek bir tarih ya da ülke adı olmaması da metne zamansız bir hava veriyor.
Yazar, bu kitaptaki müze için Chicago’daki Art Institute’ten esinlendiğini söylüyor. Aynı zamanda yazarlık süreci boyunca görsel sanatlarla beslendiğini bir röportajında şu sözlerle ifade ediyor: “Yazarken her zaman sanat eserlerine bakarım. Sanat bana edebiyat kadar ilham verir.” Kitaba bu görsel derinliğin sinmiş olması tesadüf değil.
Cain’in kişisel deneyimlerinin metne dokunduğu yerler de var. Yine bir röportajında yıllar önce Carmel Valley’deki bir Zen manastırında bir yaz geçirdiğini ve sessizlik içinde temizlik yaptığı bu dönem boyunca sınıf, emek ve görünmeyen işler üzerine düşündüğünü söylüyor. Vitória’nın sessiz emeğini bu kadar incelikle aktarabilmesinin arkasında bu deneyimin izleri var gibi duruyor.
Başta romanı pek sevmedim. Sadece Cain’in duru anlatımı ve günlük hayatın sıradan ayrıntılarını şiirsel bir yoğunlukla işlemesi hoşuma gitti. Ancak yazarla yapılan röportajları okudukça, anlatılmak istenenleri daha iyi anladım. O zaman kitaba karşı ilgim arttı. Yine de bu duygularla, kitabı önerip önermemek konusunda hâlâ kararsızım.@_sayfayolcusu_
·
97 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.