Merve Sühan

@merve_suhan · 11ay
İçinizdeki tüm isimsiz “Veda”lar için.
Vedası zor bir ayrılık Gökyüzü karanlık kokuyor şimdi Yüreğim yalnızlığın eşiğine beş kala Sevmenin soğumasına bir adım uzaklıkta Bir mutsuzluk ki sorma! Acılardan yoğrulma Canı çekiliyor insanın be! Ağlamalara boğulmak istiyor da, gururundan bir nebze olsun eksiltmiyor Eksiltemiyor… Uyumalara direnen gözler peydah oluyor sonra Acısı normalleşiyor insanın Ya da normal olana boyun eğmekle başlıyor veda “Veda” diyorsun adına Gelmişine, geçmişine, sevgisine, zamansızlığına, olmayışına sövemiyorsun da Bir kuru vedadır diyorsun adına Bir Veda ki sorma “Öldüm Ağlasam Ne olur “azabında Bir kere ölsen bin kere ölmekten iyidir diyorsun Ama ölmüyorsun, iyi ki de ölmüyorsun Ölmek de bir vedadır sonuçta. Ama önce onun öldüğünü bilmek Mezar taşına biriken mektupları bırakmak istiyorsun bir bir Böyle böyle anlaşılmayı bekleme tesellisi “Anlaşıldım şimdi artık bak” demek vedası Vedası, en güzel olanını karşılama telaşında Mektuplar toprağa karıştığı vakit biliyorsun Bu bir vedanın en güzel sonu Toprağa, kalbinin gözyaşlarının karıştığı Hiç olacak iş mi? Veda en güzel kavuşmasına teslim oldu Ayrılık diyorsun ya adına Dilinde bin eksik cümlelerle Vedası zor bir ayrılıktı bu… Merve Sühan Tüm şiirlere buradan ulaşabilirsiniz gokkusagi.net.tr/vedasi-zor-bir-...
Şiir
·
131 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.