Çizgili Pijamalı Çocuk – Benim Gözümden
Bu kitap beni gerçekten derinden etkiledi.
Savaşın bir çocuğun gözünden anlatılması… O çocuğun, yani Bruno’nun, hiçbir şeyin farkında olmayışı…
O kadar masum, o kadar temizdi ki… Okurken kalbim sıkıştı.
Bruno’nun kampı anlamaya çalışması, Shmuel’le olan arkadaşlıkları… Shmuel’in kendini ifade etmeye çalışırkenki o sessizliği, korkusu…
Hepsi içimi parçaladı.
Ama en çok da sonu.
Bruno hâlâ olanları anlamamışken, Shmuel her şeyi fark edip yine de onun elini bırakmadı.
İçim o sahnede koptu.
Bir çocuğun elini, korkarak ama bırakmadan tutmak…
İnsanın yüreğine işliyor.
Ve babası…
Bunca zaman gözünü kapattığı gerçeği, sadece kendi başına geldiğinde görebildi.
Ama işte o zaman da her şey için çok geçti.
Ben bu kitabı okuduktan sonra uzun süre kendime gelemedim.
Masumiyetin, savaşın ve kayıpların bu kadar sade ama bu kadar sert anlatılması… Gerçekten unutulmayacak bir iz bıraktı bende.
·
37 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.