Kitap hem akıcı hem sıkıcı olmak konusunda kendi kendisiyle yarıştı diyebilirim..
Ama ağır ve kasvetli degildi hatta mizahi bir anlatımla oldukça eglenceliydi.. Ve fakat yer yer çok sıkılsam da bırak(a)madım...
Bir gençlik hikayesiydi..
“Margo’yu sevdiğimi düşündüm ama aslında sadece onu kendi zihnimde inşa ettiğim haliyle seviyordum.” demisti Quentin.. Ve peşinden gittiği Margo' nun aslında hayalindeki o mükemmel kız olmadığını gördü..
Kitabın sonu daha çok hoşuma gitti çünkü gerçek bir sondu bana göre..
Birini anlamak ya da sevmek onu idealize etmek değil, olduğu gibi görmeyi göze almak .
İnsanları hayallerimizdeki gibi degil
oldukları gibi sevmeyi öğrenmeliyiz ..!
·
378 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.