İnsanlık nereye evriliyor sorusunu biraz da iç burkan bir şekilde sorduruyor bu kitap. İlk bölümlerde klasik bir uzaylı teması gibi ilerliyor gibi görünse de, çok geçmeden bambaşka bir yere çekiyor insanı. Clarke’ın anlatımı sade ama bazı cümleler öyle noktalara dokunuyor ki, okurken bir an durup sadece düşündüğüm oldu. Hikâye ilerledikçe iş sadece bilimkurgudan çıkıp daha derin, daha insani bir sorgulamaya dönüşüyor.
Özellikle son bölümlerde hissettiklerim şaşırtıcıydı. Hüzün, hayranlık, biraz da boşluk… Finali öyle bir kapanış yapıyor ki, sayfayı çevirip devamı var mı diye tekrar tekrar kontrol ettim. O kadar büyük ama aynı zamanda sessiz bir etki bırakıyor. Bilimkurgu okuyan biriysen zaten kaçmaz ama bu türle çok ilgisi olmayan biri için bile unutulmayacak bir deneyim olabilir. Çünkü mesele aslında uzaylılar değil; biziz, insanlık.
Kitabın kapağını kapattım ama kafamda hâlâ dönüp duran sahneler var.
·
98 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.